BLIKJE

Voetbal is een beetje vies geworden. De batterij op het hoofd van Van der Sar ben ik nog niet vergeten. Het blikje op het hoofd van de scheidsrechter tijdens de wedstrijd PSV-Real Madrid heel lang geleden ook niet. De persoonsgebonden seizoenkaart evenmin.

Voetbal is een beetje vies geworden. Het appelleert niet meer aan de schoonheid van het spel en de mythe eromheen zoals in de dagen van Florian Albert en Peter Bonetti, met Jan van Beveren de sierlijkste keeper van de wereld, van Mulder en Moulijn, toen alles nog goed en overzichtelijk was en de droom en de geur van gras het spel nog bepaalden. Nee, nu appelleert de bal alleen nog maar aan financieel gewin en stammenstrijd. 'Football's coming home', helaas.

Gelukkig is er tussen al die trots en agressie één uitzondering. Het is de tovenaar die Bergkamp heet. De huidige hoofdredacteur van Het Parool heeft hem twee jaar geleden tijdens het EK een serie lang 'de merkwaardigste voetballer die ons land ooit gekend heeft' genoemd. Het is niet veranderd. Bergkamp ('Burgkemp' volgens de BBC) is onnavolgbaar, uren kun je staren naar zijn voetbewegingen en vooral: het effect daarvan. Hij lobt dat het een lust is, hij kijkt, soms beweegt hij even als het moet met zijn arm of elleboog naar achteren in de richting van zijn tegenstander en scheert er dan langs, alsof het een pylonnetje is.

Hij scoort uit onmogelijke posities, laatst nog tegen Barnsley, en als hij terugloopt, juicht hij zoals het hoort. Geen egotripperij of volksmennerij met duiken of gebalde vuisten in de lucht - nee gewoon, net als Cruijff vroeger, een klein huppeltje, soms een handgebaar, dat is het. Burgkemp danst in zijn draf. En 't liefst alleen, waarschijnlijk. Burgkemp is anders dan de anderen. Niet omdat hij dat wil zijn, maar omdat hij het is. Sinds zondag is hij met Arsenal nog kampioen ook. En wie weet wint hij op 16 mei de Cupfinal ook nog wel. Met een legendarisch doelpunt. Jammer dat Di het niet meer mee zal maken.

Maar nu trek ik op mijn werk vandaag toevallig een Cola-blikje uit de automaat en zie ik tot mijn schrik de merkwaardigste voetballer die ons land ooit gekend heeft, zomaar afgebeeld. Op dat blikje. Met handtekening. Zijn shirt is Oranje, dus voel ik nattigheid. Gaat niet, met dat Cola-rood.

Ook hij, Dennis? Er moet iets misgegaan zijn. 't Zal Team Holland wel geweest zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden