Blijmoedige tolerantie is prettig voor wereld

Mensen die jarenlang uren per dag met elkaar doorbrengen, weten heel wat van elkaar. Toch?

Dat zou je zeggen, maar de documentaire ‘Over de Streep’, waarin Jessica Villerius terugkeerde naar een middelbare school waar ze al eerder filmde, liet woensdagavond zien dat naasten veel verborgen kunnen houden.

Het Amsterdamse IJburg College hield een Challenge Day, een Amerikaanse methode om groepen mensen hechter te maken en fricties te verkleinen. Derdejaars leerlingen werden door twee swingende Amerikaanse coaches aangemoedigd in de gymzaal over een streep te stappen als ze iets hoorden wat op hen van toepassing was. Bijvoorbeeld ‘Als iemand ooit tegen je heeft gezegd: je bent een slecht kind’.

Nu komt zo’n nare opmerking misschien in ieder kinderleven een keer langs, maar we gingen verder. Even later zat ik met een brok in mijn keel te kijken naar druk heen en weer wandelende tieners die reageerden op ‘stap over de streep als er in jouw gezin ooit problemen zijn geweest met alcohol of drugs’, of ‘als je hebt gezien hoe mensen werden mishandeld of vermoord’. Dat leerlingen elkaar voor het eerst hadden verteld over pijn en trauma in hun leven thuis, bleek een half jaar later nog steeds een positief effect te hebben op de sfeer. Minder getreiter in de gangen.

Logisch, vindt de enthousiaste directeur: „Ik kijk op een andere manier naar je als ik meer over je weet.”

Vol optimisme over ’s mens veerkracht en ruimhartigheid vervolgde ik de televisieavond met ‘Future Express’, de serie waarin treinreiziger Rob Hof ditmaal in voormalig Oost-Duitsland eventjes in de levens van een aantal passagiers dook.

Zoals in dat van een Poolse, die in Duitsland studeert en haar ouders schoorvoetend heeft verteld dat ze een Turks-Duitse vriend heeft. Dat liep goed af. „Ze waren bang voor het onbekende maar dat is nu niet meer zo.”

En een jonge Jood die blij is dat hij de religie die zijn ouders in Odessa tot vervolgden maakte, nu nota bene in Berlijn zonder problemen kan belijden. „Het grootste gevaar voor de mensheid is de ander niet kennen”, vindt hij.

De Muur is weg, grenzen vervagen. Hof ontmoet mensen die blijmoedig verschillende culturen in zich verenigen. Tolerantie, het lijkt bijna een oud, stoffig woord, maar ik zag het even weer helemaal zitten met de mensheid.

Totdat Sir David Attenborough een domper op de avond zette met ‘How many people can live on planet earth?’

„Ik werd geboren in een wereld met twee miljard bewoners, nu zijn het er zeven miljard”, opent de 84-jarige natuurfilmer zijn documentaire. De beschikbaarheid van basisbehoeften water, voedsel en energie, staat in geen verhouding tot de aanwas van mensen op aarde. De gevolgen van die ongelijkheid zullen rampzalig zijn, legt Sir David uit.

In het uur dat wij naar hem luisterden, zijn er weer 9000 mensen op de planeet aarde bijgekomen, rekende Attenborough ons aan het einde voor.

Slik. Als we onze tijd met steeds meer mensen moeten doorbrengen, kunnen we wel wat blijmoedige tolerantie en Challenge Days gebruiken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden