Blij met loopbaanbegeleider

Na het faillissement van haar werkgever vond 50-plusser snel een nieuwe baan

Ze wist wel dat het niet goed ging met de trappenfabriek in Lichtevoorde waar ze werkte. Sterker, Astrid Klein Goldewijk (51) had de dag voor Kerst ontslag aangezegd gekregen. "Ik was vrij die dag en moest op het bedrijf komen. Ik dacht dat ze wilden dat ik snel nog wat betalingen deed, vlak voor het nieuwe jaar. Maar nee, ze wilden van me af. Ik baalde als een stekker. Heb ik daar vijftien jaar voor gewerkt?"

Toch, toen de directeur op 24 januari zijn persoonlijke spullen bij elkaar zocht, riep 'ik ben over een uurtje terug' en de deur van het bedrijf achter zich op slot draaide - terwijl Astrid en haar collega's nog binnen zaten - wist ze dat het écht foute boel was. Die middag werd de fabriek failliet verklaard.

Als administratieve duizendpoot - betalingen, personeelsadministratie, facturering, verkoop; ze deed het allemaal - stond Klein Goldewijk de curator bij om na het faillissement de finale jaarrekening op te maken. Op 16 februari trok ze, als laatste van haar collega's, de deur achter zich dicht.

Het eerste gesprek met haar loopbaanbegeleider zat er toen al op. Daags na het faillissement meldde die zich, met het UWV en de Stichting Scholing- en Werkgelegenheidsfonds Timmerindustrie (SSWT), op het bedrijf. Hun boodschap: er zijn mogelijkheden, heb je omscholing nodig, dan betaalt het SSWT, die speciaal daarvoor is opgericht door werkgevers en -nemers in de branche. "Sommige collega's zijn niet eens naar die bijeenkomst geweest, anderen gingen niet op het aanbod in. Ik wel. Vijftig jaar was ik toen. Ik dacht: ik krijg geen werk meer. En ik heb drie opgroeiende dochters. Die willen sporten, straks willen ze studeren. Ik was best zenuwachtig. Maar mijn begeleider was heel relaxed, amicaal, spontaan. Dat gaf direct een goed gevoel."

Uit de tests die de begeleider van Matchcare met haar deed, bleek dat administratief werk helemaal bij haar paste. Klein Goldewijk kreeg hulp bij het schrijven van brieven en een cv. "Dat had ik 34 jaar niet meer gedaan; vorige functies ben ik gewoon ingerold."

Ze solliciteerde op alle vacatures die langskwamen, maar had wel in haar achterhoofd dat fulltime banen een niche waren, waar ze wellicht minder concurrentie te duchten had. "Vrouwen met jonge kinderen willen niet zoveel werken." In juni had ze - tot haar grote verrassing - beet. Ze mocht op gesprek bij een technische groothandel in Varsseveld. "Ik heb ze gezegd dat het me verwonderde dat ze me uitnodigden. Ze keken verbaasd. 'Vanwege mijn leeftijd', zei ik. 'Ach, daar kijken wij niet naar', zeiden ze. Echt hartstikke goed." In het najaar volgt ze, op kosten van SSWT, een cursus Engels. "De stress is weg. Ik kan weer mijn eigen centen verdienen."

Werkloos geworden? Dan niet achteroverleunen en je WW-uitkering gebruiken om van de schrik te bekomen. Nee, onmiddellijk op jacht naar een nieuwe baan. Dat lijkt de nieuwe praktijk. Maar hoe werkt dat? Drie mensen vertellen in Trouw over hun van-werk-naar-werk-traject. Vandaag deel 3 en slot: administratief medewerkster Astrid Klein Goldewijk.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden