Blanco cheque

In 1964 won Felice Gimondi de Tour de l'Avenir, de toekomstronde. Een talent, zei men, maar misschien niet hard genoeg. Hij tekende als beginnend professional bij Salvarani, de ploeg van kopman en krachtpatser Vittori Adorni en ploegleider Luciano Pezzi. Gimondi zou de Ronde niet hoeven te rijden, want hij was te jong en te fragiel en moest langzaam gebracht worden.

Door ziekte van andere renners moet Gimondi toch meedoen. De renner zegt 'neen' en wacht af. Zijn familie en vrienden steunen hem, maar dan komt Pezzi met een blanco cheque op de proppen. Gimondi mag in juni al een contract voor het volgend jaar tekenen en voor vier miljoen Italiaanse lires stapt hij op de fiets met de woorden: 'Wat als ik op moet geven? Dan is mijn naam naar de knoppen'.

Gimondi wint de derde etappe in Rouen en pakt de gele trui. Vervolgens strijdt hij met Poulidor, Aimar, Wolfshohl, Jiminez en Junckermann in de bergen en sluit zijn eerste Tour af met de zege in de slottijdrit.

Italië juicht, Gimondi blijft kalm. Hij wint zijn debuut-Tour en wordt een geëerd en respectvol coureur. Wordt wereldkampioen, beheerst de Giro, wint klassiekers en zal nooit meer de gele trui dragen. Hij komt nog ieder jaar terug naar de Franse ronde, waar hij gracieus iedereen groet en minzaam om zich heen kijkt. Een lange, slanke man met manieren, die de goede wijnen kent, nooit 'echt' gewerkt heeft en voortdurend herinnerd wordt aan dat ene jaar, 1965, toen hij niet mee wilde doen en zich over liet halen. Voor een handvol geld reed hij naar de eeuwige roem.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden