Blake is zinderend, verrassend en verfijnd als kant

Pop
James Blake, Melkweg, Amsterdam (7/4).

Een bleke toet, keurig kapsel en het overhemd tot aan het bovenste knoopje dichtgeknoopt. Muzikant James Blake ziet eruit als een archetypische Britse jongen. Maar zodra hij begint te zingen, wordt duidelijk dat hij geenszins behept is met de spreekwoordelijke Britse stiff upper lip.

In een uitverkochte Melkweg is zijn ijle facetstem donderdagavond doordrenkt van emotie. En roepen zijn vocalen associaties op met zanger Antony van Antony and the Johnsons en Jeff Buckley, ook twee mannen die met hun stem diep in de harten van de luisteraars weten door te dringen. Bij het nummer 'I have never learnt to share' klinkt de steeds weer herhaalde zinsnede 'My brother and my sister don't speak to me but I don't blame them' ('Mijn broer en zus praten niet met me maar dat verwijt ik ze niet') eerst als een bezwering, maar groeit gaandeweg uit tot een beklemmende hartenkreet.

Londenaar James Blake is dit jaar doorgebroken als het nieuwe gezicht van de dubstep, de muzikale voortzetting van de drum 'n bass en 2-step.

Met de cover van het nummer 'Limit to Your Love' van de Canadese zangeres Feist scoorde hij een onverwachte hit en zijn net verschenen titelloze debuutalbum was voor de BBC aanleiding on hem een tweede plek te gunnen op de lijst met beste opkomende artiesten van 2011. Dat Blake momenteel zo veel furore maakt, mag een klein wonder heten. Want zijn muziek is alles behalve hitparade-fähig.

In de Melkweg presenteert de frontman van de dubstep in ruim een uur en elf nummers een sound die opperste concentratie eist. Gezeten achter zijn synthesizer creëert hij samen met zijn drummer en gi-tarist fijnzinnige klanktapijten, die pendelen tussen verstilde en voorzichtig dansbare songs.

Zijn muziek combineert sfeervolle, weidse songs in de trant van Portishead met de tegendraadse ritmes van dubstep.

Het beste voorbeeld van Blake's eigenzinnige aanpak is het nummer 'Lindesfarne'. De song begint met een vervreemdende samenzang tussen live en opgenomen vocalen, waarna enkele spaarzame slidegitaarklanken een countrysfeer oproepen, om uiteindelijk te culmineren in een elektronische folkpopsong, subtiel als het fijnste kant.

De wereld van James Blake zindert van de spanning en herbergt een verrassing om elke straathoek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden