Blairs opvolger legt z’n ziel bloot

Gordon Brown, de ’onvermijdelijke’ volgende Britse minister-president, beroerde gisteren de juiste snaren in zijn optreden voor het Labourcongres.

De minister van financiën moest zijn premierskwaliteiten laten zien. Met zijn degelijke, maar saaie toespraak bleef hij trouw aan zichzelf. Zijn eerlijkheid kon rekenen op een warm onthaal voor eigen publiek, maar het blijft de vraag of Brown ook de harten van de Labour-moede Britse kiezers voor zich kan winnen.

Het is het laatste partijcongres voor Tony Blair, maar hij lijkt al bijna geen rol meer te spelen. Het gaat om het ’Groot-Brittannië na Blair’ zoals op een van de vele folders staat die delegatieleden uitdelen. Het gonsde in de congreshal van verwachting voor de speech van Gordon Brown Hij is al jaren na Blair de belangrijkste politicus in het land, maar de zeer gesloten Schot is voor de meeste Britten nog steeds een raadselachtige figuur. Ook gisteren bleek weer uit opiniepeilingen hoe onbemind hij is bij veel kiezers. Dat heeft hij zich aangetrokken.

„Als er iemand is die twijfelt aan het verschil dat tien jaar Labour-regering heeft gemaakt, laat ze dan naar Manchester komen”, begon Brown zijn speech met een aangepaste zinsnede uit de beroemde Berlijn-rede van president Kennedy.

De Labour Partij is aan het veranderen en het is dan ook niet meer dan toepasselijk dat de jaarlijkse conferentie gehouden wordt in een voormalig Victoriaans treinstation in het hart van Manchester.

De stad is een pronkjuweel van Labours investeringen in stedelijke vernieuwing, in tegenstelling tot het in verval geraakte Blackpool, de stad waar Labour traditiegetrouw haar congressen in het noorden van het land hield. Overal staan nieuwe gebouwen, maar de stad lijkt voorlopig nog niet uitgebouwd te zijn, gezien het aantal bouwkranen dat de skyline nog steeds siert.

Sinds de verwoesting door de Ira-bommen in 1996 heeft deze Labour-stad het centrum zo goed als herbouwd. Iets meer dan tien jaar geleden woonden er 300 mensen in hartje stad, nu meer dan 16.000. De werkloosheid is in dezelfde periode bijna gehalveerd.

Brown had gemakkelijk met de eer kunnen gaan strijken voor deze prestaties, maar stak direct uitgebreid de loftrompet over Blair, in een poging al hun broedertwisten achter zich te laten en zichzelf als teamspeler neer te zetten. Hij betuigde zelfs openlijk spijt over zijn ruzies met Blair, die tot dusver weigert zijn steun te verklaren aan Brown als zijn opvolger.

Hij stond uitgebreid stil bij de waarden – eerlijkheid en hard werken – die hij van thuis meekreeg. Zijn ouders – zijn vader was een dominee – inspireerden hem om de politiek in te gaan.

Hij benadrukte dat hij er ’trots op was om zowel Schots als Brits te zijn’, waarmee hij overduidelijk reageerde op zorgen dat hij door zijn afkomst gewone Engelsen minder zou aanspreken dan Blair of andere mogelijke kandidaten.

Hij omschreef zichzelf als een ’stille, en een op zijn privacy gestelde man’, waarmee hij zichzelf overduidelijk wilde distantiëren van de veel charismatischer Conservatieve leider David Cameron. De toespraak telde welgeteld slechts één kwinkslag, maar de partijleden omarmden de serieuze Brown als tegengas aan de ’stijlvolle maar inhoudsloze’ oppositieleider.

„Het was geweldig”, zei voormalig Labour-leider Neil Kinnock. „Hij vertelde de waarheid over zichzelf. De toespraak sprak aan omdat hij zo eerlijk en volwassen was.” De gelederen binnen Labour lijken weer even gesloten. Want er was geen parlementariër te vinden die zich niet achter Brown schaarde.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden