Blair: uithuilen en opnieuw beginnen

The war is over, zo lijkt het. De wetenschappelijke commissie die zich namens de Europese ministerraad over de Franse boycot van Brits vlees heeft gebogen, bepaalde gisteren althans dat de Fransen geen redenen hebben om de kwaliteit daarvan te bestrijden.

Maar de vleesoorlog die de afgelopen weken tussen Groot-Brittannië en Frankrijk heeft gewoed, is hoe dan ook een stevige domper geweest voor premier Tony Blair. In economisch opzicht was de ban op het Britse vlees niet zo'n bezwaar, omdat die zich beperkte tot Frans territorium. De overige Europese partners lieten het 'BSE-vrije' vlees na drieënhalf jaar gewoon weer toe.

Maar de politieke schade is niet te onderschatten. De vleesoorlog was koren op de molen van de Britse Eurosceptici, ook al ondersteunt de wetenschappelijke commissie nu wat Blair en zijn minister Robin Cook in alle toonaarden rondbazuinen: dat ze wetenschappelijk onderzoek, bewijs én de rechter aan hun zijde hadden.

Voordat de affaire losbarstte leek Blair steeds succesvoller in zijn pogingen om het Britse publiek rijp te maken voor de gemeenschappelijke munt, de euro. Op termijn weliswaar, en met de nodige veiligheidskleppen, zoals een volksraadpleging ergens in de loop van een tweede termijn voor Blairs New Labour-regering (geen zinnig mens die daar op dit moment aan twijfelt), maar voor de Britten was het duidelijk waar New Labour op afstevende.

Om de sceptische Britten, die nog steeds in meerderheid tégen het inruilen van hun heilige pond sterling tegen de euro zijn, al in een vroeg stadium over de streep te trekken, had Blair zelfs een aantal prominente Conservatieven achter zijn karretje weten te spannen - zeer tot ergernis van Tory-leider en verklaard Euro-scepticus William Hague.

Blair lijkt echter weer terug bij af, door de nodeloos frustrerende houding van de Franse regering en in haar kielzog de altijd even bekrompen nationalistisch optredende boeren, die de opgeklopte vrees voor de gekke-koeienziekte aangrijpen om de eigen vleesindustrie af te schermen.

Als om het goede nieuws af te zwakken, kregen Spaanse vissers gisteren door een gerechtelijke uitspraak toestemming om bij Londen compensatie te eisen voor het visverbod in Britse wateren. Dat verbod stamt uit 1988, uit de tijd van de Conservatieve premier Margaret Thatcher dus. Maar het kan nu een staartje krijgen in de vorm van een schadeclaim van zo'n 100 miljoen pond (330 miljoen gulden) op het bordje van de Labour-regering.

Extra pijnlijk is dat het vonnis nota bene is geveld door een Brits hooggerechtshof. De Britse tabloids - al nooit zo happig op de EU en alle 'Brits-vijandige manipulaties' daaromheen - schreeuwen moord en brand. De Daily Mail beschuldigt het hooggererechtshof van uitverkoop van Britse vissers aan 'Spaanse piraten'. Onder de vette kop 'De Finale Vernedering' schrijft het blad: ,,Het verraad kwam terwijl Frankrijk doorgaat met beledigen van zowel Blair als de Europese Commissie''.

De Daily Star roept: ,,In de netten getrapt door hebzuchtige Spaanse vissers!'' En: ,,Alsof de handelsoorlog met Frankrijk over het rundvleesverbod nog niet genoeg was, staan de hardwerkende Britten nu op het punt om geslacht te worden door een andere buurman uit de Europese Unie''. De rabiaat anti-Europese sensatiekrant The Sun heeft er zelfs een Franse én een Engelse editie aan gewijd. Met dezelfde kop, waarin ze die 'kikkerbillenvreters' voor het laatst waarschuwt: ,,We willen geen OORLOG maar Frankrijk zit fout''.

Blair kan opnieuw beginnen met zijn eurocampagne.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden