Blair ging gebukt onder de ’Gordon-vloek’, schrijft hij

Verhouding Blair (l) en Brown was nog slechter dan gedacht. (FOTO ANP)Beeld AFP

amsterdam – - De eerste om gisteren na het verschijnen van Tony Blairs memoires zijn oprechte excuses aan te bieden, was BBC-journalist Nick Robinson. Jarenlang berichtte de politiek verslaggever uitvoerig over de broze verhouding tussen de toenmalige Britse premier en Gordon Brown, zijn minister van financiën en latere opvolger. En net als vele anderen van zijn collega’s werd hij er regelmatig op gewezen dat zijn artikelen, zo niet op fictie dan toch in elk geval op kletspraat en speculatie waren gebaseerd.

Pas nu weet hij hoe ver hij er naast gezeten heeft. Want, zo blijkt uit het boek van Blair, het was allemaal veel erger dan destijds bericht. Heel veel erger.

In het meer dan zevenhonderd pagina’s tellende ’A Journey’ – in het Nederlands vertaald als ’Memoires’ – rekent Blair genadeloos af met zijn nemesis binnen de Labourpartij. Terwijl hij George Bush omschrijft als ’intelligent en gedreven’, is Brown volgens hem gespeend van enig politiek fingerspitzengefühl en bovendien gekmakend irritant. Analytische intelligentie heeft hij zeker, maar emotionele intelligentie? „Nul”, bitst Blair.

Brown spande tegen hem samen, werkte hem tegen en was weinig enthousiast over het moderniseren van de Labourpartij; Blairs troetelkindje. Toch kon hij zich niet losmaken van wat hij de ’Gordon-vloek’ noemt, door zijn ambitieuze minister van financiën op een zijspoor te zetten. Brown had te veel aanhang binnen de partij en in de media en zou daardoor buiten de regering schadelijker zijn dan erbinnen. Door alle druk ging de premier wel meer drinken dan goed voor hem was: whisky of gin-tonic voor het eten en een halve fles wijn tijdens.

Drie jaar deed Blair erover om zijn versie van de tien jaar op Downing Street 10 op schrift te stellen. Hij schreef het boek met de hand, waarna de gedrukte versie met een geheimzinnigheid werd omringd die tot voor kort alleen met de Harry Potterboeken werd geassocieerd. Niets mocht voortijdig uitlekken.

Maar terwijl de Britse pers gisteren de hele dag in de weer was met het naar buiten brengen van de belangrijkste krenten uit Blairs woordenpap, kwam ook de eerste kritiek al naar buiten. Zo blijft de voormalige premier erbij dat de omstreden Britse deelname aan de Irakoorlog gerechtvaardigd was, ook al had Saddam Hoessein geen massavernietigingswapens; het land is immers zonder de dictator beter af. Wel zegt hij veelvuldig te hebben gehuild om de levens die verloren zijn gegaan en zich gekweld te voelen. „Arme man”, reageert een journalist van The Daily Mail op de manier waarop Blair zichzelf bijna als slachtoffer neerzet. „Wat moet hij hebben geleden.”

Een blogger van de Britse Conservatieven vraagt zich af waarom Blair de kandidatuur van Gordon Brown steunde als hij, zoals hij schrijft, vooraf al wist dat diens premierschap uit zou lopen op een ’ramp’. En dat de opbrengsten van het boek bestemd zijn voor een sportcentrum voor gewonde militairen, wordt door de vader van een in Irak omgekomen militair omschreven als ’bloedgeld’.

Het zal grotendeels langs de schrijver heen zijn gegaan. Die is namelijk vlak voor de publicatie van zijn boek afgereisd naar Washington voor zijn echte baan: het helpen bewerkstelligen van vrede tussen Israël en de Palestijnen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden