Blackface

Zo help je een film met een fantastisch scenario vakkundig om zeep.

Harmen van Dijk is redacteur van Tijd. Wekelijks bespiegelt hij de levens van beroemde mensen in Nederland en ver daar buiten. Reacties naar: harmenvandijk@trouw.nl

Er zijn verhalen die zo mooi zijn dat het niet uitmaakt of ze helemaal kloppen. De vlucht van Michael Jackson, Marlon Brando en Elizabeth Taylor uit New York, op 11 september 2001, is zo'n verhaal. De drie showbizzlegendes proberen samen de stad te verlaten, maar de vliegvelden zijn gesloten, Michaels privéjet staat aan de grond. In een eenvoudige huurauto vertrekken ze richting Hollywood, aan de andere kust van de VS. Ze rijden om beurten.

Michael neemt de leiding, hij denkt dat Al-Kaida het op hen persoonlijk heeft gemunt - zelfrelativering was nooit zijn sterkste kant. Marlon wil bij iedere McDonald's en KFC stoppen voor hamburgers en kipnuggets - tot grote ergernis van zijn reisgenoten. Ze komen tot Ohio, zo'n 800 kilometer westwaarts. Dan gaat het luchtruim weer open en vliegen ze naar huis.

Een journalist van Vanity Fair tekende het relaas een paar jaar geleden op uit de mond van een assistent van Michael. Het is in elk geval een feit dat het beroemde drietal op 10 september in New York was. Michael gaf een concert in Madison Square Garden en zijn goede vrienden Marlon en Liz waren eregasten. Probeer je eens voor te stellen hoe die rit moet zijn geweest: de King of Pop, Don Corleone en de laatste échte Hollywooddiva kibbelend in een goedkope huurauto. Wat zullen mensen gedacht hebben - toch al volkomen van slag door de aanslagen - toen dit drietal kwam binnenwandelen in een fastfoodtent?

Dat moet een film worden, denk je dan. Nou, die komt er ook, op de Britse tv-zender Sky Arts. Jammer genoeg is nu al duidelijk dat het een flop gaat worden. Dat ligt duidelijk niet aan het verhaal, want zelfs een middelmatig scenarist kan zulk materiaal niet verknoeien. Het maakt ook niet zoveel uit dat een kennis van Liz ontkent dat de actrice meeging in de huurauto: ze zou in New York zijn gebleven, biddend in een kerk. Nee, het grote probleem zit hem in de cast, of liever de acteur die Michael speelt.

Natuurlijk was het een uitdaging een geloofwaardige Michael te vinden. In 2001 was zijn gezicht door cosmetische ingrepen onherkenbaar veranderd. Maar Joseph Fiennes lijkt in werkelijk niets op de zanger. Dat maakt het des te raadselachtiger waarom de witte Britse acteur werd gekozen voor de rol van de zwarte Amerikaanse zanger. Ook al had Michael - naar eigen zeggen vanwege een huidziekte - rond die tijd een behoorlijk lichte teint, dit is vragen om ellende. Het woord blackface viel. En niet onterecht. Een witte acteur die een zwarte man speelt - al is er in dit geval niet veel schmink nodig - dat kan gezien een nogal pijnlijke traditie echt niet meer. Reactie van rapper Chris Brown: hij zette een foto van zichzelf op Instagram met zijn middelvinger omhoog.

Hoe kwam Joseph Fiennes erbij om de rol te accepteren? Hij reageerde nogal suf: "Ik schrok er ook erg van", liet hij weten. Om vervolgens uit te leggen dat zijn huidskleur en die van Michael nauwelijks verschillen. Heel onhandig, zullen we maar zeggen. Het kan hem toch niet zijn ontgaan dat de kwestie nogal gevoelig ligt? De discussie over een totaal gebrek aan kleur in de Oscarnominaties dit jaar loopt steeds hoger op.

Er is geen kans om het tij nog te keren voor de film 'Elizabeth, Michael & Marlon'. De opnames zijn al gemaakt. Zonde van zo'n intrigerend verhaal.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden