Bjork: Housen met die handel Of ze nu fluistert of gilt, niemand zingt zoals de zangeres van IJsland pop

AMSTERDAM - Ella Fitzgerald en Joni Mitchell lijken niet de meest voor de hand liggende idolen voor een zangeres wier stem het midden houdt tussen die van een lief elfje en een boze trollenkoningin. Toch had de IJslandse zangeres Bjork bij het concert in Paradiso een ding gemeen met haar voorbeelden: het vermogen om met haar stem een eigen fantasiewereld op te roepen.

Vreemde dansjes, knotjes in het haar, een jurk die tot voor kort als laken dienst leek te hebben gedaan, Bjork zag er bij haar uitverkochte optreden zondag uit als een stripfiguur, een kruising tussen Betty Boop en een pinguin. Maar ze bleek nog even bizar en ontwapenend als in haar Sugarcubes-tijd. De koers was echter ingrijpend veranderd. De IJslandse gaf duidelijk aan wat na het uiteenvallen van de Sugarcubes haar nieuwe motto is: housen met die handel.

De goede verstaander had al kunnen weten welke richting Bjork Gudmundsdottir bij haar eerste solo-plaat na de Cubes op zou gaan. Al in 1991 vervulde de zangeres een gastrol op de cd 'Ex:el' van de techno-formatie 808 State en gaf te kennen dat dance het codewoord werd, omdat deze muziek volgens haar de enige werkelijke creatieve stroming van het moment is. Daarna was de keuze voor Nellee Hooper als producer - bekend van zijn werk met Soul II Soul - snel gemaakt en het recente album 'Debut' het resultaat. Op de plaat en in Paradiso viel duidelijk Bjorks fascinatie met de dans-muziek te horen. Centraal stond de wisselwerking tussen haar ijle vocalen en de aanstekelijke dansritmes. De toetsenisten en saxofonist-fluitist zorgden voor sfeervolle momenten, maar het waren toch de dwingende beats die het publiek meekregen.

Eigenlijk is de idee om breekbare zangpartijen de strijd aan te laten gaan met een stevige muzikale basis amper nieuw in de popmuziek. De Cocteau Twins werkten het concept als een van de eersten uit en ook Siouxsie and the Banshees weten er raad mee. De kracht van Bjork bij het optreden was echter dat zij in staat bleek er een eigen invulling aan te geven. Of ze nu zong, fluisterde of gilde, steeds weer werd onderstreept dat er niemand is die zingt als Bjork. Of het mooi of lelijk was wat ze deed, maakte niet uit. Alleen dat zij met haar onnavolgbare stemgeluid de meest uiteenlopende emoties, van verstilling tot hysterie, neerzette, was van belang. Vooral bij de meest 'housy' nummers als 'Violently happy', 'There's more to life than this' en 'Big time sensuality' leverde de wisselwerking tussen de stuwende ritmes en Bjorks vocalen vuurwerk op en voerde de zangeres het publiek moeiteloos mee naar haar muzikale fantasiewereld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden