Bird Watching

Zoals je tijdens iedere vakantie wel op een pittoresk marktpleintje of haventje stuit waar het onder de platanen goed toeven is, zo zul je ook altijd wel ergens een Samantha, Melissa of Shirley tegenkomen.

door Lili de Ridder

Aardige oude meisjes die, anders dan hun naam doet vermoeden, gewoon uit Den Helder of Almelo komen. Zorgvuldig onderhouden met dank aan de goed gevulde beautycase, die reeds op Schiphol door hun persoonlijke sherpa wordt gedragen . Hun vakantie is één lange catwalk, iedere avond een andere show waarin zij zelf de hoofdrol vertolken: slank, kortgerokt, gebronsd en wiebelend op hooggehakte kunstwerkjes van leer. Ze doen het goed tegen de achtergrond van de afbladderende kerk of de roestige vissersbootjes, al zijn voor de scherpe waarnemer ook bij hen de eerste tekenen van verval zichtbaar in de vorm van een licht craquelé, met name op ellebogen en knieën.

Ook op Lesbos ontbreekt ze die zomer niet. We spotten haar in Skala Kalloni op een door terrassen omgeven pleintje bij de haven, waar getaande vissers aan hun netten prutsen, toeristen loom van hun ouzo nippen en de obers al hun charmes in de strijd gooien om gasten te lokken.

Stamgast op dit plein is een kolossale pelikaan, Theodorakis - ‘Theo’ voor vrienden – die zich strategisch bij de vissers ophoudt die hem af en toe een sardientje toewerpen dat hij behendig weet te vangen. Een exotische variant op ‘papier hier’. Hij is gewend aan toeristen. Gewillig poseert hij voor de camera, omringd door bleke Engelse kinderen of lacherige kortgebroekte Hollanders. Hij moet in vele fotoboeken zijn terug te vinden.

Het is op een zwoele zomeravond als Samantha en haar begeleider, die wij om flauwe redenen Herman hebben gedoopt, het pleintje naderen. Haar verschijning is oogverblindend. Goudkleurige sandaaltjes, bijpassend tasje. Een laag uitgesneden jurkje in ‘shocking pink’ waar de fragiele zekerheid als pikante lingerie doorheen kiert. Rinkelende armbanden. Met het hoofd hoog geheven wankelt ze voorbij, steunend op de arm van Herman die af en toe halt houdt om de her en der uitgestalde menukaarten te bestuderen.

Ook Theo is onder de indruk. We zien hem de kop heffen, zacht klepperen met de snavel en aandachtig kijken. Vervolgens schikt hij wat aan zijn veren en zet met waggelende tred de achtervolging in. Wat het precies is dat zijn aandacht trekt, weten we niet. Is het het geglinster dat hem doet denken aan de zilverachtige sardientjes? Haar hoogbenige gang die, nu we er over nadenken, iets van een flamingo of reiger heeft? Of verspreidt zij een geur die voor hem onweerstaanbaar is?

Vastbesloten volgt hij het stel, bescheiden een afstand van zo’n anderhalve meter in acht nemend. Wanneer zij plaatsnemen aan een van de vele tafeltjes, blijft hij in de buurt. Samantha noch Herman lijken er veel van te merken.

Dit tafereel herhaalt zich de daaropvolgende avonden. Rond half acht zien we Theo onrustig worden, niet langer geïnteresseerd in de visjes die hem worden toegeworpen. Er moeten foto’s van hem zijn waarop hij nadrukkelijk langs de camera heenkijkt, in de hoop haar in de verte te zien naderen. Als het moment eindelijk daar is, volgt wederom de bizarre achtervolging.

Samantha is zich inmiddels bewust van haar dagelijkse escorte, maar overziet de reikwijdte ervan niet. Nog niet.

Als Samantha en Herman ook op vrijdagavond weer het plein betreden, zet Theo er meteen flink de pas in. Het terras kijkt ademloos toe, voorvoelt dat een cruciale wending nadert. Zelfs de obers blijven in de deuropening staan, onderwijl de glazen poetsend. ‘He’s made up his mind’, weet de Engelse dame naast ons met zekerheid te melden.

Als Theo zich weer in hun kielzog bevindt plaatst hij voorzichtig zijn snavel onder de zoom van het jurkje van Samantha om dit iets op te wippen. Eindelijk weet hij zich verzekerd van haar aandacht. Als door de ratten gebeten draait Samantha zich om, daarbij lelijk door haar enkel zwikkend. Met wapperende handen probeert ze Theo weg te sturen, maar deze blijft haar zijn liefde betuigen door haar aan te stippen en klepperende geluiden te maken. Zelfs als zij met haar tasje uithaalt, ontwijkt hij haar behendig, maar blijft nabij. Herman moet nu in actie komen, begrijpen we uit Samantha’s instructies. Maar Herman herkent wel iets van de hardnekkigheid van Theo, al zou hij hem er ook tijdig voor willen behoeden. Als Samantha uit beeld wankelt probeert Herman Theo de weg te versperren. Als in een vertraagde cursus Tai Chi spiegelen man en vogel elkaars bewegingen, een pas-de-deux van afgewezenen . Uiteindelijk draait Herman zich om en zet het op een lopen, richting Samantha, dit onder luid applaus van het publiek op het terras. Theo blijft achter en waggelt na enige minuten terug naar zijn vaste plek aan de havenkant.

De volgende avond komen zij niet. Misschien loopt Herman inmiddels weer met een beautycase op een luchthaven. Misschien ook was deze confrontatie te veel. We zullen het nooit weten. Wel zien we Theo nog vele avonden peinzend aan de waterkant staan. De rug licht gebogen, een melancholieke glans in de ogen. In de verte, over het water, klinkt een bouzouki.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden