Biopic met een overdaad aan bier en dramatiek

Bloed, Zweet & Tranen

Regie: Diederick Koopal. Met Martijn Fischer, Hadewych Minis, Matheu Hinzen, Raymond Thiry en Fedja van Huêt.

***

Twee bier, twee pleisters en een broodje bal. Zo ziet het broodtrommeltje van André Hazes eruit, zorgvuldig samengesteld door zijn echtgenote Rachel. Na een bekroonde documentaire en een populaire musical is er nu ook een speelfilm over de koning van het levenslied die in 2004 op 53-jarige leeftijd overleed, en op unieke wijze, in een volgepakt voetbalstadion, werd uitgezwaaid.

Vraag is wat regisseur Diederick Koopal, die drie jaar geleden debuteerde met 'De Marathon', toevoegt aan het bekende verhaal van de getalenteerde volkszanger die onzeker en zelfdestructief in het leven stond, en zwaar verslaafd aan de alcohol zijn einde tegemoet ging.

Interessant is de reconstructie van Hazes' arme jeugd in de Amsterdamse volkswijk De Pijp, waar hij als achtjarig jongetje, zingend op de Albert Cuyp, wordt ontdekt door 'Sjonnie' Kraaykamp (Marcel Hensema). Het zijn 'Ciske de Rat'-achtige taferelen, opgeschrikt door een liefdeloze vader (Raymond Thiry) die zijn zoontje (vertolkt door het kermistalentje Matheu Hinzen) bont en blauw slaat, wat hem volgens het psychologische handboek zijn hele leven dwarszit.

In plaats van het verhaal chronologisch te volgen, wisselt Koopal de jeugdjaren af met de episode waarin Hazes als zingende barkeeper zijn producer Tim Griek (Fedja van Huêt) ontmoet. Het derde deel betreft zijn laatste levensfase in de Vinkeveense villa, waar hij een barretje heeft gebouwd waar hij zijn beroemde teksten schrijft, iets wat duidelijk nagespeeld is van de documentaire van John Appel.

Nadeel van zo'n episodische aanpak is wel dat de film van het ene naar het andere dramatische hoogtepunt spurt, waarbij ouderwets wordt toegewerkt naar het grote concert in de Amsterdam Arena. Alleen de Amsterdamse humor zorgt af en toe voor wat lucht, en dat is vooral te danken aan Martijn Fischer die Hazes ook al in de musical speelde. Hij is fantastisch. Als twee druppels water. De manier waarop hij 'Dank je wel, pop!' zegt, hoe hij zijn sigaretten routineus uit het pakje tikt en zijn bier naar binnen slurpt. Dat bier is in karrevrachten aanwezig in de film, zo promiment in beeld gebracht, dat het Hazes-drama één grote reclame lijkt voor een vaderlandse bierbrouwer.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden