Biologische klok gaat zachter tikken

amsterdam – Met haar eicellen in de vriezer krijgt de vrouw meer macht, verwachten relatietherapeuten. Maar o wee als de man niet meewerkt.

„Voor sommige vrouwen zal dit voorstel een bevrijding zijn”, zegt Françoise Vaal, vrijgevestigd relatiecounselor in Nederhorst den Berg. Ze ziet regelmatig stellen bij wie de kinderwens een conflict oplevert. „Mannen twijfelen nog wel eens: willen we nog een kind erbij? Terwijl vrouwen graag willen. Met dit voorstel heb je iets meer tijd erover na te denken. Dan kan bijvoorbeeld blijken dat de man vooral twijfelt omdat hij nog aan het vaderschap moet wennen. Of zich afvraagt: ik krijg nu al weinig aandacht van mijn vrouw, hoe is dat met nog een kind erbij?”

Ook voor de alleenstaande vrouw die nog een partner zoekt, en voor de vrouw die is uitgekeken op haar man of hem helemaal niet meekrijgt in haar kinderwens – en voor wie een kind zo belangrijk is dat ze een ander wil zoeken – biedt deze mogelijkheid uitkomst. „Voor hen komt het goed uit dat hun biologische wekker niet zo hard gaat tikken.”

Kortom, de vrouw krijgt meer macht. Maar ze moet daarmee uitkijken, denkt Vaal. „Als een man écht niet wil, en een vrouw gaat toch op kinderen aansturen – bijvoorbeeld door het invriezen van haar eicellen – is de kans groot dat de relatie onder druk komt te staan.”

Ook de Utrechtse vrijgevestigde relatietherapeut Ingrid Vink denkt dat het invriezen van eicellen vrouwen meer mogelijkheden geeft. „Bijvoorbeeld om eerst hun carrière veilig te stellen. Een aanbod als dit roept vast wel vraag op. Aan de andere kant kan het ook lastig zijn. Bedenk dat het terugplaatsen van ingevroren eicellen lang niet altijd tot zwangerschap leidt: dat kan voor frustratie zorgen.”

Vink vervolgt: „Er is bijna geen beslissing die mensen meer in gezamenlijkheid nemen dan de keuze om kinderen te krijgen. Een alleenstaande vrouw die haar eicellen laat invriezen moet dus wel het geluk hebben om een man te ontmoeten die zegt ’goh wat ben ik blij dat ik met jou alsnog kinderen kan krijgen’.”

Jennifer Stam (29), Amsterdam:„Ik zou mijn eicellen nooit laten invriezen. Ik vind dat moeder natuur haar werk moet doen. Als ik de juiste partner niet kan vinden met wie ik kinderen wil krijgen, dan heb ik ronduit pech. Ik werk in een kapsalon. Ik voel me meer een gezinsmens dan een carrièremens, ook al heb ik nog geen vaste vriend. Ik ben niet bang dat het me niet zal lukken om de ware te vinden. Om me heen beginnen vrienden nu wel aan kinderen, soms is dat frustrerend.

„De ingreep lijkt me nogal eng, daar zou ik best bang voor zijn. Bovendien wil ik weten wat er met de cellen gebeurt als ik er achteraf geen gebruik van zou maken.

„Het lijkt me niets om nog moeder te worden als ik 45 jaar ben. Volgens mij doe je je kind dan echt wat aan. Zelf heb ik een jonge moeder en dat vind ik erg leuk. Ik heb haar altijd als een soort vriendin beschouwd.”

Erica van Hees (30) uit Leiden: „Gek genoeg maakte ik me een paar jaar geleden drukker over wanneer ik kinderen moest krijgen dan nu ik dertig ben en een tweede studie doe, archeologie. Ik zie genoeg mensen om me heen die er pas na hun 35ste aan beginnen, dus ik heb niet het idee dat ik me moet haasten. Mijn vriend en ik willen op zich wel kinderen, maar het is geen absoluut levensdoel. Bovendien hebben we er nu het geld en de tijd niet voor.

„Ik zou er niet voor kiezen om mijn eicellen te laten invriezen , omdat ik vind dat je als late ouder een groter risico loopt om weg te vallen en je kind alleen achter te laten. Als ik dan nog een opvoedkundige rol zou willen vervullen, neem ik liever pleegkinderen. Ik vind het wel ethisch verantwoord: sperma wordt toch ook ingevroren? Het zou oneerlijk zijn als mannen tot hun 80ste kinderen kunnen krijgen en vrouwen niet.”

Suzan de Lange (30), Eindhoven: „Ik heb er nooit over nagedacht dat ik mijn eicellen ook zou kunnen laten invriezen, maar het is eigenlijk best een optie voor mij. Ik sta daar niet afwijzend tegenover.

„De kinderwens van mij en mijn vriend staat de laatste drie jaar op een laag pitje, want wij zijn allebei druk bezig om een goede carrière op te bouwen. Ik ben soms zeven dagen in de week aan het werk. Ik doe onderzoek voor verschillende hogescholen. Ik sta er niet altijd bij stil dat mijn biologische klok doortikt – en dat gaat eigenlijk harder dan ik zou willen.

„Een jonge moeder word ik niet meer, en dat vind ik ook niet erg. Ik vind het belangrijk dat ik eerst mijn leven goed op een rijtje heb, voordat ik zo’n grote stap zet. Ik heb het gevoel dat ik nu nog helemaal niet klaar ben voor kinderen, maar over een paar jaar denk ik wel.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden