Bill Wyman biedt kijkje in Stones-keuken

ROTTERDAM (ANP) - ,,De mensen willen altijd alleen mijn Rolling Stones-foto's zien. Maar die ik heb gemaakt van de natuur, van bloemen, vogels en landschappen vind ik veel mooier. Ik heb de foto's van de Stones eigenlijk ook nooit aan de band laten zien.''

Bill Wyman, ex-Rolling Stone, exposeert de komende weken in Rotterdam een 'onmogelijke' selectie uit zijn eigen foto's. In ruim vier decennia maakte hij er 20.000, maar in Rotterdam hangen er net zeventig. ,,Ik kan niet kiezen, hoor. Wat ik goed vind, daar denken adviseurs en vrienden toch heel anders over. Het is hetzelfde als met muziek: iedereen heeft het altijd over (I Can't Get No) Satisfaction. Terwijl ik de b-kant veel leuker vond.''

Wyman (69), dertig jaar de bassist van de band, pikte al in de jaren zestig het fotograferen op. Vooral om de tijd te doden, want een Rolling Stone te zijn betekende toen vooral ellenlang wachten in hotels en kleedkamers. Naar buiten gaan was er niet bij, omdat overal en altijd honderden fans stonden te krijsen. Hij fotografeerde in die tijd vooral zijn medebandleden: Een piepjonge en frisse Keith Richards, Brian Jones mijmerend in een auto, een chagrijnige Mick Jagger, de zelden lachende Charlie Watts. Vreugde en verdriet, vermoeidheid, spanning en plezier achter de schermen van de toen al wereldberoemde band.

Zelf

,,Ik was overal zelf bij, dus ik wist de anderen op momenten te fotograferen die een professionele fotograaf nooit had kunnen pakken. Mijn foto's van de band geven daarom een andere kijk op die jaren.'' Wyman benadrukt dat woord professioneel. ,,Ja, want uiteraard ben ik een amateur. Heb nooit durven dromen van een eigen expositie, maar hier is-ie dan toch. Gelukkig krijg ik wel goede kritieken en als die van echte fotografen komt is dat fijn.''

Wyman noemt zichzelf een creatief mens en zocht al tijdens de Stones verstrooiing elders. Niet alleen op muzikaal gebied, met zijn eigen albums en bands (zo had hij een grote hit met Je Suis Un Rock Star). Ook begon hij een restaurant, kon zijn ei kwijt in archeologie en publiceerde boeken over onder meer de blues. ,,Ik zoek altijd een manier om mijn creativiteit kwijt te kunnen.''

Na dertig jaar had hij er begin jaren negentig genoeg van en verliet de groep. ,,Er waren onderlinge fricties, weinig tournees. Zo mooi als het geweest was, zou het toch nooit meer worden. Vanaf die dag was mijn leven fantastisch. Ik heb een geweldige vrouw (zijn derde) en drie mooie dochtertjes. Alles wat ik aanpak lukt, en met succes. Ik ben nog steeds vrienden met de bandleden. Het kan niet beter.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden