Bij 'De confrontatie' valt zelfs Derrick in slaap

Sommige programmamakers hebben de rare gewoonte om hun mislukkingen breeduit te etaleren. Gideon Levy is er zo één. Hij maakt voor de Avro een tweeluik over 'de slag om ons voedsel' en een groot deel van de zendtijd zien we hem wanhopig in de weer om zaden-multinational Monsanto aan de lijn te krijgen. Als er dan eindelijk een interviewafspraak is, wordt die op het laatste moment afgebeld. "Kijk maar op internet", zegt een communicatietroela. Waarop Levy ten einde raad uitroept: "Ik kan op tv toch geen internetsite gaan zitten filmen?!"

Het programma had het prima zonder deze tijdvulling kunnen stellen. Levy stelt de juiste vragen en weet het ingewikkelde voedselprobleem op eenvoudige wijze inzichtelijk te maken door voorstanders van grootschalige landbouw (prof. Rabbinge uit Wageningen), tegenstanders (VN-rapporteur De Schutter) en activisten aan het woord te laten.

De feiten zijn onthutsend. "Vroeger telde India 1500 katoensoorten", zegt voedselactiviste Vandana Shiva. "Door het expansionisme van de multinational is het er nu nog maar één: BT cotton van Monsanto." De multinational heeft de prijzen dusdanig opgedreven dat kleine boeren brodeloos worden. "Elk half uur maakt een Indiase boer zich van kant", weet De Schutter.

Na deze uitspraak had Levy, zoals een krant, sec moeten afsluiten met: "Monsanto wilde geen commentaar geven." Vele malen dodelijker dan voortdurend je eigen onmacht in beeld brengen.

Een ander programma dat met sm-achtig genoegen zijn eigen falen uitvent is 'De confrontatie' (NCRV). De bedoeling is dat een misdaad-slachtoffer de confrontatie aangaat met de dader, maar dat verloopt in zo'n slakkentempo dat zelfs Derrick erbij in slaap zou sukkelen. "Hoe zal de dader reageren als buschauffeur Marijke onverwacht voor zijn neus staat?" maakt de voice-over ons lekker. Waarna we na héél lang wachten een hysterisch opdondertje zien dat niets anders doet dan blèren.

Toen deze week de uitzending weer op een mislukking uitdraaide, begreep ik ineens waarom het voortraject zo lang duurt. Gewoon omdat er geen natraject is. Ber, een jonge Amsterdamse jood, legt uit dat hij door drie Marokkaanse jongens blackout is geslagen toen hij met zijn keppeltje over straat liep. Vervolgens komt zijn vrouw Gaya aan het woord, daarna rabbijn Evers en ten slotte volgt een wandeling door de joodse no-goarea De Baarsjes.

De confrontatie gaat niet door, want de daders zijn onvindbaar. Zend dan niets uit, mopper ik in mijn tv-stoel.

Ter compensatie gaat Ber in gesprek met een willekeurige Baarsjes-Marokkaan. De jongen heeft niets tegen joden, zegt hij, ook niet tegen christenen. Zelfs niet tegen boeddhisten. En tegen hindoes, roep ik? En heksen, wichelroedelopers, piskijkers, humanisten, maanzieken, aanhangers van het Gekrookte Riet, en vrijzinnig-hervormden? Heb je daar ook niets tegen?

Het enige goede aan de uitzending is dat nu eens niet politiek correct om de hete brij wordt heengedraaid: anti-semitisme is vooral een Marokkaans probleem. Waarna wel weer de obligate riedel volgt dat de echte oorzaak sociale uitsluiting is. Alsof je van een uitkering anti-joods wordt. Een beetje té gemakkelijk en afschuiverig.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden