Big Mother en stamboomonderzoek

Vorige week schreven we over volg-apps, stamboomonderzoek en slingertuinen in Groningen. Hier een greep uit uw reacties.

Zelfvertrouwen en intuïtie

Mijn ouders hadden 7 kinderen, een eigen zaak en geen wasmachine. Die hadden wel iets anders te doen dan op de kinderen letten. Ik speelde in het puin van het bombardement op het Bezuidenhout en fietste als 10-jarige dwars door Den Haag naar de handbalclub.

Mijn dochter was 9 jaar toen ze alleen naar huis kwam fietsen, omdat er die dag geen school bleek te zijn. Dat was wel even schrikken, maar ik zag hoe trots ze was. Ik realiseerde me daarna dat ze veel alerter was als ze alleen fietste: ze moest zélf goed uitkijken. We bespraken wat er zou kunnen gebeuren onderweg en hoe ze hiermee om zou kunnen gaan. Ik denk dat een kind meer gebaat is bij zelfvertrouwen en een goed ontwikkelde intuïtie. En nu maar hopen dat dat waar is...

Marlies Scholtes

Zwerven in Londen

Vorige zomer verbleven wij twee weken in een buitenwijk van Londen. Onze zoon van 15 en dochter van 11 gingen 's morgens na het ontbijt de deur uit met een plattegrond van het metronetwerk en een mobiele telefoon. De eerste keer was spannend, vooral voor mams. Zouden ze niet verdwalen? Zouden ze eraan denken om bij het oversteken van de straat eerst naar rechts te kijken? Wat als ze elkaar uit het oog verliezen? Maar het ging goed. Trots en vol verhalen kwamen ze thuis. Ze hadden zelfs samen een strategie bedacht voor als de één zou uitstappen op een metrostation en de ander per ongeluk zou blijven zitten. Voor ouders is het even slikken, maar wat bloeien ze op van zo'n zwerfvakantie.

Henriëtte de Jong, Veenendaal

Een heerlijk risico

Wat ben ik achteraf blij als vrij kind te zijn opgegroeid. Wij struinden overal naar toe op Rozenburg, destijds een eiland in industriële wording: bouwplaatsen, de sloop van het dorp Blankenburg, opgespoten terrein, havens in wording, meerijden op de bulldozer en de draglines. Alles zou vandaag de dag hermetisch afgesloten zijn. Nu mag je hoogstens nog spelen op een veilige wipkip, op een met hekjes afgesloten terreintje, vol rubber tegels. Mijn kinderen zijn nu al volwassen, maar een volg-app? Never-nooit-niet! Is dat een risico? Jawel, een heerlijk risico, waar ik mijn ouders nog steeds dankbaar voor ben dat ik het mocht lopen.

Erik de Pooter, Driebergen

Verplicht loslaten

Zoon Jonathan (8, bijna 9) is een echt scharrelkind. De afgelopen jaren woonden we in Amersfoort in een appartement aan het water en was de drempel hoog hem los te laten. Maar nu we gaan verhuizen naar een huis 500 meter verderop, sturen we hem steeds vaker op pad voor boodschapjes op ongeveer 1 kilometer. Hij geniet van de vrijheid en het vertrouwen dat we hem geven. En hoewel m'n moederhart doodsangsten uitstaat bij dit 'grote loslaten', zie ik het als een verplicht onderdeel van de opvoeding.

Margreet Botter

Fietsvakantie

Je hoeft een volg-app niet alleen voor kinderen te installeren. Tijdens de fietsvakantie in Engeland met zwager en broer heb ik gratis app van followmee.com gebruikt. De scepsis van zwager bleek overbodig. Na een dag fietsen hadden we al zoveel leuke reacties van het thuisfront ontvangen, dat hij zich ermee verzoende. Het grote verschil met kinderen volgen, is dat ik in deze situatie niet gevolgd werd, maar dat ik mij liet volgen.

Bert van de Pol, Almelo

Tragisch familieverhaal

Elke familie heeft ze, verhalen die worden doorverteld van generatie op generatie. In mijn familie was er het verhaal van de koets die het water inreed. Mijn moeder vertelde het mij en zij had het weer van haar moeder gehoord. Dat verhaal van een vreselijk ongeluk vlak voor Kerst, meer dan een eeuw geleden. Maar wat is er van waar? Ik ging op zoek naar het verhaal van Levinus de Witte. Na veel speurwerk vind ik in de krantenbank van de provincie Zeeland waar ik naar zoek. In de Middelburghsche Courant van 1884 lees ik een verhaal dat me kippenvel bezorgt; een drama in het leven van mijn overgrootvader. Het gezin wordt erdoor verscheurd.Volwassen geworden geeft Levinus zijn dochter de namen van zijn verdronken zusje: Aagtje Catharina.

Reyncke van Wouwe

Onverwachte ontdekking

Vorige zomer deed ik tijdens een fietsvakantie Winterswijk aan, de geboorteplaats van mijn moeder. Ik bezocht het archief omdat ik meer te weten wilde komen over de stamboom in de vrouwelijke lijn. Het spoor door de Achterhoek eindigde bij Maria de Bruin, geboren te Herveld (Midden-Betuwe) in 1774. Herveld werd mijn volgende bestemming. Ik fietste er wat rond en fotografeerde de Hervormde kerk en de molen. Op een terras in het nabijgelegen Hemmen kreeg ik bij toeval een boek in handen, waarin een Gerardus de Bruin genoemd werd, predikant te Herveld van 1771 tot 1808. Zou dat de vader van mijn Maria zijn? Internet bracht uitkomst.

Het was hem inderdaad en ook kwam ik erachter dat de ouders van Maria sinds 1808 naast elkaar begraven liggen in de Hervormde kerk van Herveld. Op Open Monumentendag stond ik samen met mijn dochter bij hun grafstenen. Een ontroerend moment, acht generaties omvattend.

Annemieke Meijer, Zwijndrecht

Professor of walvisvaarder?

Binnen mijn familie (Tulp) circuleerden twee opvattingen met betrekking tot onze afkomst. De ene luidde dat wij afstamden van professor Tulp, van het beroemde schilderij van Rembrandt. De andere overtuiging was dat de stamvader walvisvaarder zou zijn.

Het is duidelijk dat het veel zegt over het karakter en de instelling van diegene die zich verwant voelde met hetzij de professor, hetzij de walvisvaarder. Een deftige tante had een afbeelding van 'de anatomische les' in haar kamer hangen. Als ex-zeezeiler voelde ik mij meer verbonden met de walvisvaarder.

Een paar jaar geleden vond ik op internet meer gegevens. Wat schetste mijn verbazing? Beide opvattingen waren te bewijzen.

Ita Gunnink-Tulp

Slaven

Sommige mensen schamen zich voor sommige voorouders. Ik niet. Een van mijn voorouders had in het begin van de 19de eeuw een plantage met slaven in Berbice. Ik ben daar niet trots op, maar ik vind het idioot om daar excuses voor te gaan maken. Andere tijden andere zeden.

Interessanter is het je af te vragen: wat doen wij waar onze afstammelingen zich later over zullen verbazen, of misschien zelfs excuses maken. Dat is natuurlijk moeilijk te zeggen, maar het ongelimiteerd plunderen van de planeet is toch wel een goede kandidaat.

Melis Melissen, Amstelveen

Waar komt die familienaam vandaan?

In mijn zoektocht naar het verleden van mijn familie kwam ik het volgende tegen: Duurt Garmts, landbouwer op boerderij 'Pannekoek' te Losdorp is getrouwd met Diewerke Wildriks.

Hun eerste zoon, geboren te Godlinze op 7 januari 1781, kreeg de naam Wildrik Duurts Burema. Hier duikt ineens onze familienaam Burema op. Waar komt die naam vandaan en welke betekenis heeft die? Op internet kreeg ik steeds te horen dat Napoleon er mee te maken heeft. Volgens mij kan dat helemaal niet, want Napoleon was toen nog niet in Nederland. Kan iemand mij hier meer over vertellen?

F. Burema

Onbekend Groningen

Ik kom uit Den Haag. Toen wij naar Groningen verhuisden gingen de weekenduitjes richting Drenthe, daar kon je lekker fietsen. Wat boven Groningen ging onttrok zich aan onze waarneming. Tot ik een relatie kreeg met een Groninger die het Hogeland op zijn duimpje kende. De uitjes veranderden van richting. Ik viel van de ene verbazing in de andere: de borgen, de oude kerken, de prachtige dorpen; Aduard, Eenrum, Ezinge, Warffum. Wie kent ze nou behalve Groningers? Tijd om een tweede geheim van Groningen te ontdekken.

Aletta van der Stap, Groningen

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden