Big Bang blies de bolhoed uit de Londense City

Stap in een lift in een willekeurig bankkantoor in de Londense City en het gesprek is net zo gemakkelijk in het Russisch, Grieks of Frans. The City is al lang niet meer van het ’old boys’ network’ van aristocratische heren met bolhoed.

Dankzij de ’Big Bang’, vandaag twintig jaar geleden, transformeerde het Londense financiële hart tot financieel wereldcentrum, dat in een aantal opzichten zelfs New York is voorbijgestreefd. De nieuwe skyline van Londen met wolkenkrabbers in de Square Mile en in Canary Wharf, dat twintig jaar geleden nog een braakliggend havengebied was in het oosten van de stad, zijn het bewijs van de explosieve groei van de financiële industrie die begon met een revolutionaire wetswijziging.

Niet langs de geleidelijke weg, maar met een Big Bang opende de Britse regering twintig jaar geleden de Londense aandelenbeurs voor banken en buitenlandse financiële instellingen. Vaste commissies voor handelaren werden afgeschaft evenals het onderscheid tussen aandelencommissionairs en hoekmannen. Binnen een jaar was de hele aandelenhandel elektronisch. Het gebouw van de London Stock Exchange werd overbodig en sloot zijn deuren. Ter vergelijking: de New York Stock Exchange is pas net begonnen met de geleidelijke introductie van schermenhandel ter vervanging van de handelaren op de vloer.

Buitenlandse banken stroomden naar Londen. „Het was de enige plaats waar banken in aandelen mochten handelen. Dat legde de internationale basis voor the City”, zegt David Lascelles van het Studiecentrum voor Financiële Innovatie. Een pijnlijk proces van fusies, overnames en mislukte deals volgde. Geen enkel Brits handelshuis overleefde de knal. Lascelles is er niet rouwig om. „The City werd gedomineerd door de hogere klasse, stond bol van de vooroordelen en was corrupt. Men was gewend om dingen binnen een kleine groep te regelen.”

De Britten met hun gevoel voor zelfspot spreken ook wel van ’Wimbledon in the City’; het is het beste speelveld, maar buitenlanders winnen. „Dat maakt ons niet uit. The City heeft ieder gevoel voor nationaliteit verloren. Dat is uniek.”

Het is volgens Lascelles één van de redenen waarom Londen zo’n aantrekkingskracht heeft op alle bedrijven die met de financiële wereld te maken hebben. Wie internationaal wil meetellen moet een kantoor in de Britse hoofdstad hebben. De Big Bang gaf the City een voorsprong voor de globalisering die zou volgen. Londenaren moeten wel de enorm hoge huizenprijzen als gevolg van de exorbitante salarissen in de bankwereld slikken.

Een andere belangrijke factor waardoor vooral in recente jaren Londen in sommige markten sneller groeit dan New York, is de ’lichte regelgeving’. Het financieel toezicht is gebaseerd op principes in plaats van allerlei precieze voorschriften. New York verscherpte na de boekhoudschandalen de regelgeving en zag bedrijven voor een beursgang naar Londen uitwijken.

Als er een bedreiging is voor het financiële centrum van Londen dan is het de groeiende regeldruk van de Europese Unie en binnenlandse politieke druk om de macht van the City in te dammen, zegt Lascelles. Belastingverhogingen zouden het minder aantrekkelijk maken voor buitenlanders om zich in de Britse hoofdstad te vestigen.

Het grootste gevaar is volgens Lascelles dat Londen zijn magneetwerking verliest. Maar vooralsnog stromen de bankiers en financiële whizzkids naar Londen ondanks het weer, de extreem hoge huizenprijzen en overvolle ondergrondse. Terwijl ze in dit elektronische tijdperk overal zouden kunnen werken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden