Opinie

Bibberen bij de zwemles

De muziek van Jacques Brels 'Ne me quitte pas' vult de zaal en achter een gordijn van water roept een jongetje in zwembroek wanhopig huilend om zijn moeder. Zij ziet hem niet eens staan, terwijl de kloeke zwemjuf hem bijna in het peilloos diepe water gaat gooien!

Voor het eerst met je hoofd onder water, van de hoge duikplank springen en watertrappelen tot je bijna ver drinkt. Wie na het zien van de voorstelling 'Zwembad' nog denkt dat het halen van een zwemdiploma leuk is, begrijpt niets van kinderleed.

Vier mimespelers spelen in de productie van Loes Hegger een serie hilarische scènes rond de kassa, badhokjes en het water in een zwembad. De ketsende geluiden van gillende kinderstemmen en badmeesterfluitjes rond doorzichtig glimmende watergordijnen roepen de penetrante lucht op van het chloorwater. De zwemjuf, een dikke vrouw in een gestreepte broek, treedt aan. Ze roept: ,,We gaan voor het diploma...?'' De bibberende kinderen antwoorden gedrild in koor 'A!' Ze dragen een oranje badmuts, want groen krijg je pas als je talrijke zwemniveaus hebt doorlopen en dat lijkt een onbereikbaar ideaal. Eerst moet je de figuren van de zwemslag - 'potlood, vliegtuig, kikker' - onder de knie krijgen en dat is nog maar het begin. Om de watervrees te overwinnen dient de bezweringsformule 'Het water is mijn vriend'.

De bewegingstaal van de mimespelers slaat de spijker op zijn kop en zonder op de hurken te gaan, spelen ze geloofwaardige kinderen. Zo is er een hyperventilerend jongetje met watervrees, een meisje dat met mooie zwembewegingen in de gunst wil komen van de badmeester en een jongen die alles durft. Met de armen hoog in de lucht staan ze klaar om een voor een zo recht als een potlood in het water te springen en als ze weer op de rand van het zwembad willen klimmen is dat een hilarische slapstickact.

Niet minder leuk is het babyzwemmen met poppen en kirrend zingende ouders of het trage zwem uur voor bejaarden. De mimiek van de badmeester die verveeld meezingt met het lied 'Van voor naar achter, van links naar rechts' doet je spontaan in de lach schieten.

Als het alleen maar lachen, gieren, brullen was, zou het op den duur te veel van hetzelfde zijn. Maar het verborgen kinderleed maakt de voorstelling ontroerend. De uitreiking van het felbegeerde diploma aan het slot doet denken aan de Olympische Spelen en dat moet in de beleving van de jonge zwemmers ook zo zijn. 'Zwembad' laat zien hoe jammer het is dat er maar zo weinig mimevoorstellingen voor kinderen op de podia staan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden