Opinie

Bewth maakt zwierige dans met strenge kantoormeubelen

Midden in de door de week zo dynamische kantoorwijk in Amsterdam-Zuidoost maakt de hoofdvestiging van de firma Ahrend in het weekeinde een uitgestorven indruk. Er heerst bij de kantoormeubelfabrikant een serene sfeer, die alleen door de beurtelings ingehouden en vrolijke bewegingen van Bewth wordt verstoord. Het bewegingstheater, dat Amsterdam als uitvalsbasis heeft, is ditmaal dichtbij huis gebleven. Wat waarschijnlijk de voorlaatste voorstelling in zijn bestaan is, speelt zich af tegen en in het decor van kantoormeubelen.

Ingehouden bewegingen zijn er, omdat het gebruik van de attributen er simpelweg niet toe leiden om er een druk en beweeglijk spel mee op te voeren. Vrolijke, omdat er driftig met stoelen op wieltjes gezwierd wordt. Tussen die uitersten speelt de nieuwe voorstelling af, een voorstelling waaraan niet valt af te zien dat Bewth op het punt staat te worden opgeheven. De Tweede Kamer heeft immers het advies van de Raad voor Cultuur overgenomen om het gezelschap niet langer te subsidiëren. Met de fondsen die de groep nu nog ten dienste staan, kan het lopende seizoen worden volgemaakt. Dat betekent dat er na Ahrend nog één, hoogstens twee producties worden opgezet. Waarna Nederland een uniek theatergezelschap armer is. Uniek, omdat er verder in dit land geen groep is die zich vanuit de traditie van het woordloze bewegen zo intensief met de architectuur bezighoudt.

Dat Bewth uiterlijk niet geschokt oogt door het voornemen om te worden opgeheven, blijkt uit de keuze voor de locatie van de nieuwe voorstelling. Het kan toch niet zo zijn dat de groep erg geïnspireerd is door de keus voor een volstrekt anoniem kantoorgebouw, neergezet in een wijk waar veel spannender gebouwen staan. De in strak staal en glas vervatte blokkendoos werd door het architectenbureau ZZO ontworpen met geen ander doeleinde dan een bedrijf een representatief onderkomen te bieden.

In ieder geval komen de uitstraling van het gebouw en die van de collecties die binnen worden getoond, nauwelijks met elkaar overeen. Bewth ontruimt de boven- én benedenzaal vrijwel geheel om er een spel met het meubilair te laten herleven, waarbij in alle sereniteit de objecten toch een allerminst rustig verhaal te vertellen hebben. Juist omdat het gebouw weinig inspiratie bood, moet Bewth zich bij de totstandkoming van deze productie ver van huis hebben gevoeld. Kerken, maneges, kasteeltorens, bedrijfshallen of musea hebben voor het gezelschap een uitgesproken karakter dat altijd zijn stempel op het verloop van de voorstelling zet. Deze locatie in Amsterdam-zuidoost daarentegen is nauwelijks van invloed op de gang van zaken.

Bewth moet het van de uitverkoren objecten hebben, van de sobere, nooit exuberante kantoorstoelen van bekende ontwerpers als Friso Kramer, Wim Rietveld en Frans de la Haye. Maar omdat die meubelen al even rechtlijnig als het gebouw zelf zijn, is er ook weinig gelegenheid om er iets mee te associëren. Ahrend staat voor hyper-functioneel design dat na jaren van intensief gebruik geen enkel spoor van slijtage vertoont, laat staan dat het zijn eigen geschiedenis heeft te vertellen. Op de werkvloer is zulk soort meubilair misschien een uitkomst, maar in de vaak poëtische context waarin Bewth zijn voorstellingen maakt, werkt het niet. Op zo'n moment komt de voorstelling voor de geest, die Bewth maakte toen het gezelschap in het Scheveningse Museum Beelden aan Zee was neergestreken. Ook daar een neutrale, rustige sfeer waarin met sculpturen werd rondgesjouwd. Op zich waren die beelden niet indrukwekkend, maar er was genoeg om visueel te beleven. De voorstelling deed echter weinig beroep op het vermogen tot associëren, wat juist in deze museale context zo voor de hand had gelegen. In het Ahrend-kantoor komt daar nog eens het ontbreken van de gebruikelijke alertheid bij waarmee de bewegingen elkaar opvolgen. Juist omdat het zwieren met de neutraal aandoende meubelen zo doelloos lijkt, mist de voorstelling voldoende inhoud om de aandacht gevangen te houden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden