Bewoners Kerkrade voorzien met open grens meer onveiligheid

Van een onzer verslaggevers KERKRADE, HERZOGENRATH - Europa is weer een muur(tje) armer. De Nederlandse en Duitse ministers van buitenlandse zaken, Hans van Mierlo en Klaus Kinkel, hebben dit weekeinde in de 'dubbelstad' Kerkrade/Herzogenrath de laatste barrière in de Nieuwstraat/Neustrasse symbolisch geslecht.

Meer dan anderhalve eeuw - sinds het Congres van Wenen in 1814 de grenzen in Europa vastlegde - liep door de straat een scheidslijn. Jarenlang, tijdens de twee wereldoorlogen, maar ook nog daarna, leefden Duitse en Nederlandse bewoners aan weerszijden van metershoog prikkeldraad. Pas in 1957 kwam daarvoor op de Nederlands/Duitse grens een muurtje in de plaats.

Het duurde tot na de val van de 'grote' Muur, die van Berlijn, eer de deling daadwerkelijk kon worden opgeheven. De Europese verdragen van Maastricht en Schengen maakten het muurtje overbodig. Sinds afgelopen zaterdag herinnert niets meer aan de deling. De twee ministers verklaarden de grenzen voor verdwenen. Voor bewoners van de Neustrasse/Nieuwstraat is het verdwijnen van de grens evenwel geen onverdeeld genoegen. Aan Nederlandse zijde wordt erover geklaagd, dat 'die van de overkant' de huizenmarkt verpest hebben. Duitsers kochten onbekommerd woningen in Kerkrade voor een prijs die ruim onder het gemiddelde in Herzogenrath ligt. Van de weeromstuit stegen de de prijzen aan Nederlandse zijde, en werd de markt krap.

Onveiliger

'De straat zelf is veel onveiliger geworden', menen de mensen op nummer 73. Sinds het muurtje weg is, raast het verkeer voorbij. Er ligt nu asfalt, terwijl kasseien de automobilisten vroeger tot enige snelheidsbeperking noopten. De hoofdbewoner - hij leeft hier al zeventig jaar - herinnert zich nog dat over die kasseien het Amerikaanse leger met tanks en al oprukte, zonder dat het wegdek daaronder leed. Nee, voor hem had het bij het oude mogen blijven.

Ook drüben, aan de Duitse zijde van de straat, worden de feestelijkheden van zaterdag voorzien van enige kanttekeningen. De bewoonster op nummer 117 vindt de toestand 'erg verwarrend' geworden. Zeker nu de oude huisnummers aan beide kanten van de straat nog gelijk zijn; de post stopt regelmatig brieven voor een Nederlandse buurtbewoner in haar bus. En het is ook spijtig dat, in naam van de vooruitgang, veel bomen verdwenen zijn.

Zulk gemopper was echter niet besteed aan de bewindslieden Kinkel en Van Mierlo, die het verdwijnen van het grensmuurtje plaatsten in een groter perspectief: dat van 'Europa zonder grenzen', en van verzoening tussen twee buurlanden, juist in een tijd dat de herdenking van het einde van de twee wereldoorlog onvermijdelijk herinneringen oproept aan vijandschap.

Van Mierlo onderstreepte, tijdens een plechtigheid in een kasteel op Duits grondgebied, het 'goede nabuurschap' dat hij tot een van de belangrijkste doelstellingen van het buitenlands beleid heeft verheven. Kinkel roemde de 'grote politieke harmonie' tussen de twee buurlanden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden