Bewijs van een rijk muzikantenleven

Klassiek


Han de Vries


The almost last recordings


(Attacca)


****


Een half jaar geleden werd de Nederlandse hoboïst Han de Vries 75 jaar. Niet helemaal samenvallend met die verjaardag - die wel de aanleiding vormde - verscheen onlangs de cd-box 'The almost last recordings'. Een grapje, want de laatste box voor Han de Vries is natuurlijk die met zes planken, zo schrijft samensteller Peter Bree in de inleiding bij deze kloeke collectie. Dubbel zo kloek als de box 'The Radio Recordings' die radiopresentator Bree (een leerling van De Vries) vijf jaar geleden samenstelde. Deze nieuwe doos bevat maar liefst 18 cd's en een dvd, wat in tijdsduur neerkomt op bijna een etmaal hobomuziek in al zijn diverse vormen.


Mensen die niet zo veel over Han de Vries weten zouden de dvd eigenlijk eerst moeten bekijken. Om zich een beeld te vormen van deze bijzondere man, die al op heel jonge leeftijd de eerste hoboïst werd in het Concertgebouworkest, en later mede-oprichter was van het Nederlands Blazersensemble. Op die dvd staat de documentaire 'Die ellende is een goudmijn', die Hans Polak in 2013 maakte. Een ontroerend portret van een emotionele man, die ten tijde van deze film al gestopt was met musiceren. Wel frappant dat De Vries op een goed moment in de film zegt: "Ik heb geen woord gezegd met musiceren." De oud-hoboïst, die inmiddels is gaan tekenen en schilderen, bedoelt dat hij altijd alleen maar noten van anderen heeft gereproduceerd en dat hij met schilderen zélf iets kan zeggen.


In de film komt de presentatie van die eerdere cd-box voor, wat een vreemd soort meta-moment oplevert. De Vries vertelt ook over de uitvoering van Strauss' 'Hoboconcert', waarbij de octaafklep van zijn instrument weigerde. Dirigent Haenchen ("die ik toch al niet echt mocht") keek hem boos van opzij aan en de kritieken waren niet mals. Een technisch defect, maar men dacht dat De Vries het artistiek niet meer had. Het was misschien niet de druppel, maar je krijgt de indruk dat hij de stress van al die optredens en concerten absoluut niet mist.


Het bewuste concert van Richard Strauss is vertegenwoordigd in een uitvoering uit 1990 van Radio Kamer Orkest onder leiding van Matthias Bamert. De verscheidenheid aan muziek is groot, 32 composities met orkest, 51 kamermuziek- en ensemblestukken. Maar liefst zestig componisten figureren op deze cd's, van Albinoni tot Van Vlijmen, en van Breuker tot Takemitsu. En de musici met wie hij op deze cd's samenspeelt vormen al evenzeer een staalkaart van kwaliteit: van Bob van Asperen tot Jaap van Zweden.


Van Zweden schreef ook het voorwoord waarin hij de verzamelde opnamen 'een schatkist aan herinneringen' noemt, 'een meesterlijke collectie van stukken, het bewijs van een rijk en gelukkig muzikantenleven, en tot slot en vooral een terechte hommage, niet alleen aan jou zelf, maar voor al die dierbaren met wie je de sterren van de hemel blies'.


Zo is het maar net. Wonderbaarlijk is het dat Peter Bree samen met Han de Vries na die eerste indrukwekkende cd-box nog zoveel opnamen vond bij de Nederlandse omroepen en het Instituut voor Beeld en Geluid. Opnamen die absoluut de moeite waard van het beluisteren waard zijn. Meteen op de eerste cd, met de kwintetten van Mozart en Beethoven, live opgenomen in 1983 in de Kleine Zaal, is het al raak. Met Stanley Hoogland, George Pieterson, Joep Terwey en Vicente Zarzo bereikt De Vries hier een ongehoord hoog niveau.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden