Bevooroordeeld

Ik ben bevooroordeeld. Blijkbaar. Want terwijl collega-journalisten aanleidingen te over vinden voor de karaktermoord op Wolleswinkel, Muller, Croon, Knook, Polman en nog een aantal mensen die deze week werden verhoord door de enquêtecommissie, zie ik mannen (en een enkele vrouw) antwoorden geven die mij plausibel in de oren klinken. En ik zie commissieleden die vaak totaal niet zijn geïnteresseerd in de antwoorden die ze krijgen. Als ze dat wel zouden zijn, zouden ze allang anders zijn omgesprongen met de informatie ze blijkbaar al hebben. Denk ik, maar ik ben bevooroordeeld.

Die 25 pagina's met 'carry over items', zoals we deze week hebben geleerd, mankementen die niet onmiddellijk hersteld hoeven worden, maar wel binnen een bepaalde - soms lange - termijn. Zet die lijst op Internet, waarde leden van de commissie, zodat iedereen zijn eigen expert kan laten vaststellen of de gebreken aan het toestel aan de crash kunnen hebben bijgedragen. Per slot van rekening, het kan, maar het hoeft niet. In mijn huis zijn bergen onderbroeken te vinden waar het elastiek uit is, en evenveel sokken met gaten en jasjes met missende knopen. Zou dat bij de commissieleden anders zijn? Betekent dat wij er niet onberispelijk gekleed uit kunnen zien - zij en ik? Mijn auto heeft deuken, roestplekken, een kapotte luidspeaker, het handschoenenkastje mist een schroef, de hoedenplak lijkt door een hond aangevreten, de wieldoppen zijn ernstig bekrast. Is mijn auto onveilig?

Maar 25 pagina's carry over items is toch veel? “Het hangt ervan af wat er op staat”, werd keer op keer op keer geantwoord. Maar de vraag bleef komen. 'Veel', dat is de indruk die er bij het publiek wordt ingestampt. En tegelijkertijd wordt het publiek in het tijdperk van de media onwetend gehouden. Onvergeeflijk, want onnodig demagogisch.

Dat geldt ook voor 'het geheim houden' van de lading. Ik kan in de vrijgegeven transcripties slechts vinden dat de persvoorlichter niets over de explosieven en de giftige stoffen naar buiten zou brengen. Tegelijkertijd staat er op dezelfde band: “De politie weet het. . . de wachtmeteoroloog, de operator, de chef verkeersleider, dat ben ik.” Wisten de mensen die het moesten weten - en daarbij hoort wat mij betreft niet per se de pers, maar wel de brandweer, de politie, de burgemeester - wat er in het toestel zat? Muller, de voorzitter van de Raad voor de luchtvaart, zwaaide met twee documenten: de ladinglijst van New York naar Amsterdam en de ladinglijst van Amsterdam naar Tel Aviv. Op grond daarvan meende gifdeskundige Van der Maat én een contra-expert dat de lading geen extra gevaar opleverde. Waarde commissieleden, zet die 'notocs' op Internet, zodat heel Nederland zijn experts erover kan laten buigen. Nu wordt het publiek bang gemaakt en onwetend gehouden. Onvergeeflijk, vind ik, maar ja, ik ben bevooroordeeld.

Kok, Maij, Jorritsma, Van Thijn, ze hebben in koor geroepen dat ze 'van niets wisten'. Wat ze wél wisten, horen we pas na de verkiezingen voor de provinciale staten. Waarom eigenlijk pas daarna? Om de politieke partijen geen schade te berokkenen. Dat deugt niet.

En dan de privileges van El Al op Schiphol. Frans Peeters noemde de Israëliërs in Het Parool doelgericht, “als je ze een vinger geeft nemen ze de hele hand.” Tja, die Israëliërs toch. Al meer dan een kwart eeuw zeggen Schipholwerkers niets over El Al-vluchten. En Israëlisch veiligheidspersoneel heeft er vrij baan bij het beschermen van passagiers en vracht. Een vrijheid ingegeven door de angst voor bomaanslagen of andersoortige sabotages. Hebben de Israëliërs van die vrijheid misbruik gemaakt? En zo, hoe dan?

Als de commissie de waarheid al kent, moet ze daarmee komen en niet de geheimzinnigheid vergroten. Maar ja, ik ben bevooroordeeld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden