Beul

Hoewel ik geen moment had getwijfeld of ik mijn vwo-diploma zou halen, boezemde mijn rijexamen me wel degelijk angst in. Ik had namelijk al de vreselijkste verhalen gehoord. Als ik vertelde dat ik op moest, kreeg ik reacties uiteenlopend van sterktewensingen tot mensen die me huilend omklemden en over hun eigen ervaringen gingen vertellen.

Duidelijk werd in ieder geval dat me een hel te wachten stond, waarin de examinator als duivel fungeerde. Belangrijk was niet zozeer of ik goed reed, maar of de bijzitter in zijn hum was.

Aan de ene kant was dit een opluchting -van mijn rijstijl moest ik het namelijk niet hebben. Zo reed ik in moeilijke situaties nog altijd onder het motto 'ogen dicht en plankgas'. Bovendien probeerde ik nog te vaak midden op de snelweg met de handrem te schakelen om echte deskundigheid uit te stralen.

Aan de andere kant moest je het ook maar net treffen, dacht ik, wachtend op mijn examinator. Hopelijk hadden we gemeenschappelijke hobby's of interesses: dan was je al voor de helft geslaagd. In plaats van in gedachten nog een moeilijke bocht door te nemen, begon ik dan ook koortsachtig mijn liefhebberijen op te sommen.

Toen mijn examinator glimlachend binnenkwam ontspande ik. Zie je wel, mensen overdreven ook altijd zo. ,,Je mag best fouten maken, hoor'', stelde hij me gerust voor we in de auto stapten. Aanmoedigend gaf hij me een hand: ,,Succes!''

Een halfuur later reikte hij met dezelfde hand een tissue aan -ik had net iets te veel fouten gemaakt.

De Beul.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden