Betonvloer helpt Vos toch nog aan brons

Als Tabor de hel is, dan is het er in elk geval guur. Ideale omstandigheden voor een geblesseerde kampioene om voor de poorten een medaille weg te slepen. Dat was in een notendop de kroniek van zaterdag, een grijze Tsjechische winterdag die voor Marianne Vos begon met grote twijfels vanwege een hamstringblessure. Een dag die eindigde met een ingetogen zegegebaar. Vos reed op het WK veldrijden naar een voor haar ongewone én onverwachte bronzen medaille.

De weergoden waren Vos goed gezind. Sneeuw en vorst hadden het parcours in een betonvloer getransformeerd. Niet ieders droom, maar Vos had er om gebeden. "Ik hoefde gelukkig weinig van de fiets af." Had ze moeten lopen, erkende Vos, dan was ze net als in Hoogerheide vorige week in het middenveld geëindigd. Nu kon de 27-jarige alleskunner op techniek de gaten dichten.

Hij rolde oprecht uit haar mond, de zin dat Vos 'dit niet had verwacht'. Brons is nooit haar inzet bij een WK-wedstrijd, maar in Tabor bleek het het hoogst haalbare.

De wereldtitel waarop Vos een abonnement had, ging naar de Française Pauline Ferrand-Prevot. Vos had er vrede mee. De pijn hield zich gedeisd. "Ik voelde al snel dat ik de finish ging halen. Als ik had moeten forceren, dan zou dat niet verstandig zijn geweest."

Die laatste opmerking verraste. Vos, die op het NK drie weken terug vanwege de modder vaker naast dan op de fiets vertoefde, forceerde daar haar blessure. Tijdens de wereldbeker in Hoogerheide negeerde Vos opnieuw alle alarmsignalen. In Tabor zei zij na afloop dat het 'verstand belangrijker is dan de wil'.

Vos wil haar overbelaste lichaam blessurevrij krijgen voor ze aan haar campagne op de weg begint. "Dan duurt het maar lang", zei ze resoluut.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden