Bestaat er echt geen anti-snurk?

Britten zijn malloten, ze kijken naar viswedstrijden op tv. Dus organiseerden ze in 1992 ook een snurkcompetitie, met als winnaar Melvin Switzer die een uithaal van 92,5 decibel produceerde. Gelukkig voor mevrouw Switzer is ze aan één kant doof. Melvin is niet eens recordhouder meer, want de Zweed Kare Walkert piekte een jaar later 93 decibel. Dat is luider dan een grasmaaier.

Kunnen we Switzer en Walkert helpen? In Trouw sneuvelde eerder een homeopatische anti-snurk die 80 procent van de snurkers verlichting beloofde. Quatsch, zeiden experts. Twee jaar terug kwam de Snoozer op de markt, een tuigje dat de mond dichtdrukt en zo de ademhaling door de neus stimuleert. Het ding verhinderde dat de tong in het keelgat wegzakt. Maar een redactielid dat hem uitprobeerde, snurkte dwars door het tuigje heen.

Kortom, we waren al somber, en de inventarisatie in Huisarts & Wetenschap (februari) maakt het er niet beter op. Met excuus aan allen die wanhopen, zie hier de resultaten:

Vertrouw niet op de neusstrip. Het lijkt vanzelfsprekend om de doorstroming van neus te vergroten door de zijkanten ervan omhoog te duwen. Helaas, een nacht met en zonder strip liet bij 40 notoire zagers geen verschil horen. Laat ook neussprays, gorgeldrankjes en hormonen staan. In de paar deugdelijke onderzoeken komen ze er teleurstellend van af.

Die halfbakken middeltjes gaan we eerst vervangen door een algehele gezondheidskuur. Snurken ontstaat immers door vernauwingen in de luchtwegen, waardoor weke delen zoals gehemelte, huig, tong en keelwandspieren gaan meetrillen met de luchtstroom. Er moet ruimte komen boven, en dus beginnen we met minder roken en drinken.

Helpt onvoldoende? Dan moet er vet weg, we gaan afvallen. Hier pakken we het ontnuchterende relaas in Huisarts & Wetenschap weer op: er is louter indirect bewijs dat vermagering wat helpt. Maar goed, het is een plusje. Is dat wat in combinatie met een andere slaaphouding, desnoods met behulp van een tennisbal in de pyjama? Dat valt tegen, het enige goede onderzoek leerde dat bijna de helft minder gaat snurken, en bijna de helft méér. De rest snurkte als tevoren.

We geven niet op, we wagen ons nu aan de mandibulaire repositieapparatuur. Dat zijn beugels die de onderkaak naar voren duwen, mét het achterste deel van de tong en het gehemelte. Zo kan de lucht erdoor. Maar bij menigeen gaat alles, de kaken, tanden en tong, zeer doen.

Dan naderen we de chirurg. Die kan, onder verdoving, met een laser kleine inkepingen in het gehemelte maken. Dat doet hij vlakbij de huig die hij inkort. Of hij steekt een elektrode in het gehemelte met de punt richting huig en verhit de zaak. Daarbij wordt littekenweefsel gevormd dat het meetrillen vermindert. Helaas houdt het gunstige effect ervan niet aan. Nee, de echte anti-snurk zit er nog niet tussen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden