'Best leuk' om minister te zijn

Genoegen scheppen in je werk? Er desnoods plezier aan beleven? Zelfs een moderne calvinist zal niet gauw geneigd zijn over zo'n 'lichtzinnige' taakopvatting het hoofd te schudden, ondanks de beklemmende wetenschap dat arbeid de vloek is waarmee we ooit uit het paradijs zijn verdreven en we sindsdien geacht worden in het zweet ons aanschijns ons brood te eten. Maar je werk 'leuk' vinden, erger nog het 'best leuk' vinden, dat lijkt toch weer iets van een gans andere orde.

Het toegevoegde 'best' zou nog kunnen getuigen van een subtiel schuldgevoel, zo van: ik weet ook wel dat ik het eigenlijk niet 'leuk' mag vinden, maar ik vind het stiekem toch. Leuk dus in de tweede betekenis die de Van Dale eraan geeft: zich houden of men van niets weet, zich leuk houden.

Desondanks kijk ik ervan op dat Annemarie Jorritsma haar werk als minister 'best leuk' noemt. Hier is sprake van een ernstige vorm van verkleutering, lijkt het. Stel je voor, Thorbecke die zijn Grondwet van 1848 aanbiedt met de woorden (en nu citeer ik Jorritsma letterlijk): 'Ik zou het best heel leuk vinden iets wat ik zelf heb bedacht tot een goed einde te brengen'.

Hoezo, leuk? Het zal de automobilisten die straks aanzienlijk meer accijns moeten gaan betalen, worst wezen of de minister van verkeer en waterstaat haar bedenksels 'best heel leuk' vindt. De burger wil vooral weten of zijn belangen het 'best gediend' worden en geef hem eens ongelijk? Want een minister behoort toch in de eerste en in de laatste plaats een dienaar te zijn; wat het trouwens ook letterlijk uit het Latijn vertaald, betekent: dienaar.

Wat zich in dat gebruik van het woord 'leuk' wreekt, is een onmiskenbaar gebrek aan ernst, dat merkwaardigerwijs vooral liberale ministers blijkt aan te kleven. Zij waren de eersten die kort na hun optreden van de daken schreeuwden dat het zo 'leuk' was in het paarse kabinet. Het is daarom ook nauwelijks verbazingwekkend dat zij er alle vijf als de kippen bij waren een ideetje van Bolkestein vrolijk weg te wuiven. Een curieus idee. Dat wel. Hij wil bewindslieden na één kabinetsperiode van departement laten wisselen. Maar minstens zo curieus is het dat de vijf naar aanleiding hiervan het partijblad Liberaal Reveil van deze week aangrepen om de volle nadruk te leggen op de leukigheid van hun ambt, mitsgaders hun voortreffelijkheid dienaangaande, want als vanzelfsprekend achtte een ieder zich voor nog een periode de aangewezen man/vrouw.

Ik kan me vergissen, maar het komt me voor dat PvdA'ers, CDA'ers en D66'ers een slag anders tegen het ambt aankijken. Niets menselijks is ook hen vreemd, maar bij hen proef je toch meer het getob, er voor een tekortkomende kiezer wat van te maken. Of ze nu Van Mierlo, Kok, Melkert of Borst heten, het zal daarom niet in hun hoofd opkomen hun ministerschap 'best leuk' te noemen. Dat is hen geraden ook, want zij worden afgemeten aan hooggestemde idealen als solidariteit, rentmeesterschap of vernieuwing.

Liberalen daarentegen zitten er vooral voor burgers die het al goed hebben. Zij moeten er voor zorgen dat het zo blijft en naar de mate waarin dat lukt mogen ze hun werk 'best leuk' vinden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden