Commentaar

Beschuldigingen uit Turkije aan adres van Nederlandse pleegzorg missen elke grond

Archieffoto. Beeld ANP
Archieffoto.Beeld ANP

Pleegzorg is er in vele soorten en maten: lang, kort, weekend, vakantie, gericht op terugkeer naar de ouders of als permanent verblijf. Maar het uitgangspunt is altijd hetzelfde; een pleeggezin moet een veilige omgeving zijn voor een kind dat, om wat voor reden dan ook, niet bij de biologische ouders kan wonen.

De mensenrechtencommissie van het Turkse parlement gelooft die mooi omschreven doelstellingen van jeugdzorg niet. Op basis van enkele klachten stelt de commissie in Ankara vast dat in de Europese Unie vijf- tot negenduizend Turkse kinderen in christelijke en homoseksuele gezinnen zijn geplaatst. Er zit haast geen Turks kind in een islamitisch, Turks pleeggezin.

Die wanverhouding kan maar één bedoeling hebben, zo redeneert de Turkse commissie: Nederland, en andere Europese landen, proberen de Turkse kinderen via pleegzorg te assimileren, Nederlands te maken, of christelijk, of in elk geval levend naar westerse maatstaven - niet naar Turkse.

Bezoekregeling
In de relatie tussen Nederland en Turkije is dat een forse beschuldiging. De grond ervoor is wankel, zo niet afwezig. In de Turkse pers wordt een jongetje van negen aangehaald dat is geplaatst bij een lesbisch paar. Feitelijk wordt vooral de bezoekregeling bekritiseerd. Het kind mag de eigen ouders maar vier keer per jaar zien. Dat is heel weinig, maar of dat té weinig is valt niet te beoordelen. In elk geval is het geen bewijs dat pleegzorg uit is op assimilatie, of dat pleegzorg bij homoseksuelen, christenen of beide niet in goede handen is.

In Nederland mag iedereen zich melden om pleegouder te worden. Hetero's, homo's, alleenstaanden, christenen, moslims, Turken, Marokkanen. Als ze na een cursus geschikt worden bevonden, staat het pleegouderschap open. Maar het wordt niet door iedereen in even grote mate gedaan. De achterstand wordt minder, maar pleegzorg kampt nog altijd met een tekort aan allochtone pleeggezinnen.

Crisissituaties
De hulpverlening vindt dat een probleem, en dat is het ook. Voor kinderen in crisissituaties is het vaak het beste bij mensen terecht te komen die niet al te zeer afwijken van wat ze thuis zijn gewend. Dat maakt de overgang makkelijker, van thuis naar het pleeggezin, en weer terug.

De Turkse overheid financiert een stichting die hier Turks-Nederlandse gezinnen werft. Daar moet het bij blijven. Jeugdzorg grijpt in zeer problematische en pijnlijke situaties in. Dat is voor kinderen en ouders al lastig genoeg. De Turkse staat kan daar beter buiten blijven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden