Berusting

Tot en met de eerste rustdag heeft Mario Cipollini nog geen etappe gewonnen in de Giro d'Italia. Verbazingwekkend, want de meeste aankomsten tot nu toe waren panklaar gemaakt voor de spektakelman.

Dat de sleet een beetje op zijn spieren is gaan zitten bleek uit alle aankomsten waarin hij geklopt werd; het waren bijna betoverend mooie films met in de hoofdrol de showman zelf die steeds te kort kwam, iets dat hij niet gewend is in zijn verwende bestaan als alleenheerser van de sprints.

Zijn primaire kwelgeest heet Allessandro Petacchi, een uit graniet gehouwen mens dat zegt vriend te zijn van de wereldkampioen. Dat gevoel raakt Petacchi kwijt als de streep nadert. Zijn oogstrelende jump in Catania van drie dagen geleden mag bijgezet worden in de LOI cursus 'sprinten doe je zo'.

De getergde wereldkampioen had zijn ploeggenoten eerder dit seizoen al eens flink de oren gewassen (na Gent-Wevelgem) en had dat in de Giro, bij het avondmaal, nog eens gedaan. Of de heren Ongarato en Lombardi maar wilden beseffen dat er één kopman binnen de ploeg was en dat die Cipollini heette.

Lombardi had het een dag eerder aangedurfd met de besten mee te rijden naar de meet terwijl Mario spartelend op een vervelend bergje achterbleef.

Cipo, die dagen achtereen te kijk gezet was, pikte dit niet en veegde de heren de mantel uit. Hij, de zonnekoning onder de sprinters, moest en zou in deze Giro het record van Alfredo Binda verbeteren en of de knechten maar wilden doen waarvoor ze aangenomen waren.

Op weg naar Catania bleek hoe groot de invloed van de wereldkampioen in het Italiaanse peloton is. Daar waar hij eerder op achterstand was gezet en de anderen doordenderden, bleef de grote groep op bijna suspecte wijze compleet en mocht Mario de zaak afmaken. De trein van de Dominaploeg leidde de acties voorbeeldig in, maar toen gebeurde het. Was het een samenloop van omstandigheden? Of was Petacchi gewoon slim en vaardiger als stuurman. Cipollini moest het wiel van zijn 'brommer' Lombardi loslaten, Petacchi schoof wel door en Mario kon slechts het wiel kiezen van de roze truidrager.

Terwijl de drie mannen op topsnelheid reden, zag je de nederlaag van de showman aankomen. Lombardi trok te lang door, Petacchi kwam kort op kop en was zo sterk en brutaal ook van die koppositie af te vertrekken. Cipo keek verbaasd toe: dit was toch zijn speeltje, dit was toch zijn tactiek, dit was toch zijn sprint? Hij hoorde hier te winnen, zoals hij een jaar geleden nog brullend van vreugde en showmanship deed.

Petacchi boog niet en sprintte een plaatje van een duel. Clean, zonder afhouden, snijden of welke truc dan ook. Cipo voelde zijn zwakte, maar remonteerde. Uit de onderste lagen van zijn reservoir kwamen de laatste mokerslagen op de trappers en beide coureurs gooiden hun fietsen richting streep en elektronisch oog; Petacchi dus. Welk een wereldsprint.

En de heerser van weleer, Cipo dus, knarsetandde zijn leed weg. Er zakte berusting in zijn schouders: ineens had hij door dat er een man in het peloton verschenen was die hem aankon en ook de baas was. Cipollini trok een pruilmond en zweeg tegen de journalisten. Toen hij voor het eerst iets zei, waren dat de woorden: ,,De enige kopman van de ploeg heet Cipollini en niet Lombardi.''

Gisteren had hij geen enkele reden om te klagen. De Domina-trein functioneerde perfect. Daags voor het eerste echte bergwerk kon de sprinter wellicht toch een keer toeslaan. De wielervolgers zagen echter een nog niet eerder getoond fenomeen: een Cipollini die al honderd meter voor de streep de benen stilhield.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden