Bert Voeten 1918 - 1992

Van onze kunstredactie

Bert Voeten heeft, behalve als dichter, vooral bekendheid gekregen als vertaler van Franse, Duitse en Engelse toneelstukken. In het bijzonder zijn Shakespeare-vertalingen werden geroemd. In 1959 zag hij zijn vertaalwerk bekroond met de Martinus Nijhoffprijs.

In 1946 maakte Bert Voeten zijn debuut als dichter met het epische gedicht 'Odysseus' terugkeer'. Voor zijn bundel 'Met het oog op morgen' (1953) ontving hij de Jan Campertprijs. In een in 1988 gepubliceerde verzamelbundel met een keuze uit de gedichten die Voeten tussen 1950 en 1980 had geschreven, karakteriseerde Bernlef Voetens poezie als "dagelijks zonder alledaags te zijn" .

Hij stond bekend als een gevoelig beschouwer van de dagelijkse werkelijkheid. Intiem, zonder gewichtigheid, schreef hij over onderwerpen als een vakantietochtje, vogelgeluiden, en een zomernamiddag aan de Amstel. "Poezie is een reverence aan de werkelijkheid" , zei hij daar zelf over.

Daarnaast sprong vooral in zijn vroege werk een plezierige muzikaliteit en een ongeforceerde beeldspraak in het oog. Later, zoals in zijn bundel 'Een bord bekijken' (1966), leidde zijn aandacht voor de realiteit tot regels als:

"Dichter bij de dichter / dan een espresso-apparaat / dat onder hoge druk / drie tot vier koppen / sterke koffie / produceert / staat maar heel weinig." Al streefde hij geen grootse poezie na, wat hij schreef, was aantrekkelijk en sensibel.

In 1946 werd Bert Voetens oorlogsdagboek 'Doortocht', waarin hij had opgetekend wat hij tussen 1940 en 1945 had meegemaakt, onderscheiden met de Lucy B. en C. W. van der Hoogtprijs. Begin 1988 verweet de schrijver Adriaan Venema hem in een interview dat hij in dat dagboek verzwegen had dat hij als correspondent van de Kultuurkamer had gewerkt. Voeten zou "een stiekeme heuler" geweest zijn, een beschuldiging die Venema in zijn later in dat jaar gepubliceerde studie 'Schrijvers, uitgevers en hun collaboratie' zou herhalen. Wel erkende Venema dat Voeten ook joodse onderduikers had geholpen. Een van hen was Marga Minco, die haar oorlogservaringen te boek stelde in onder meer 'Het bittere kruid' en 'Een leeg huis'. Ze trouwden in 1944.

Venema's beschuldiging kwam bij Voeten hard aan. Hij ontkende dat het dagboek een vervalsing zou zijn, maar gaf wel toe dat hij correspondent van de Kultuurkamer was geweest. Waarom hij dat had gedaan, kon hij zich niet herinneren: "Mijn drijfveren kan ik niet meer achterhalen, ik heb het verdrongen."

Bert Voeten wordt vandaag in familiekring begraven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden