Beroemde doden

Wist u dat René Angelil graag in de armen van zijn vrouw wilde sterven? René had keelkanker en zijn vrouw zei: 'Wees niet ongerust René, natuurlijk ga je in mijn armen sterven.' Er zijn miljoenen mensen die jaarlijks een dergelijke afspraak met hun partner maken maar daar hoor je gelukkig niets van. Het zou ook geen sinecure zijn voor ons, de achterblijvers, om onze morbide nieuwsgierigheid naar dit soort weetjes voortdurend te moeten voeden: wie zich te veel met doden omringt, dreigt de smaak van het leven te verliezen. Er sterven wereldwijd ongeveer 2 mensen per seconde, 160.000 per dag en dus rond de 5 miljoen per maand. Gelukkig zijn ze niet allen even beroemd als René Angelil. Hoewel, beroemd is een groot woord: Angelil was vooral de echtgenoot van Céline Dion. Daarom weten we nu wat de laatste wens was van de man van de beroemde zangeres.

Ik hoorde de anekdote gisterochtend op een Franse nieuwszender. Het was nog geen half zeven en voor mij lag een vers omeletje. Ik keek naar mijn tablet en zag dat de krant voor de dood van de Britse acteur Alan Rickman meer dan de helft van pagina zes had ingeruimd. Rickman was Severus Sneep in de Harry Potter-films. Ik keek naar het omeletje en dacht: waar gaat dit eindigen als zelfs de dood van tweederangs acteurs voor in de krant breed wordt uitgemeten? Straks kan ik beter mijn ontbijt midden in het dichtstbijzijnde kerkhof gaan nuttigen.

Vanzelfsprekend moest ik ook aan Rodrigo denken. Mijn grootvader had de gewoonte tegen de nieuwslezer te fulmineren wanneer die de dood van een beroemde persoon wereldkundig maakte. Rodrigo beklaagde zich regelmatig dat het overlijden van die of die op tv wel werd vermeld, "maar als ik straks doodga hoor je niets op het journaal!" Wij, de kleinkinderen, proestten om de geveinsde woede van onze opa. Toen Rodrigo in 1973 stierf bleef het inderdaad stil op het journaal.

Er werden in die tijd veel minder boeken, platen en films gemaakt en er stierven dus veel minder beroemdheden. Zie het verschil met nu: we worden onder een tsunami van gestorven bekendheden bedolven!

Het jaar is nog jong maar hun namen en necrologieën bedekken het nieuws al als een verstikkende lijkwade: Bowie, Annie de Reuver, Michel Galabru, Piet Steenkamp, Michel Delpech, Otis Clay, Natalie Cole, Pierre Boulez. En dan heb je ook nog al die anderen waarvan je de naam niet hoeft te onthouden: de tweelingzus van de laatste sjah van Iran, de eerste vrouwelijke Formule 1-coureur, de Bikini Barista uit het Amerikaanse Everett (ze schonk altijd koffie in bikini).

Dat ik steeds meer last heb van deze inflatie aan necrologieën, geef ik toe. Met het klimmen der jaren en het naderen van de terminus, wil ik me steeds meer op het leven concentreren. Laat dan de doden hun speciale sites, kranten of tv-zenders krijgen. Net als Wikipedia, dat op internet de dood van beroemde figuren bijhoudt. Eergisteren waren het Franco Citti (80), Italiaans acteur en Leonid Zhabotinsky (77), Russisch gewichtheffer.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden