'Bernhard fascineert me, en je steunt ook een goed doel'

Sotheby's veilde gisteren in de paardenstallen van Paleis Het Loo de olifantenverzameling van Prins Bernhard. De opbrengst gaat naar het Wereld Natuur Fonds.

Al bij het eerste lot -het keramieken olifantje Babar met een kroontje op de kop- steekt Hans Schroten zijn nummer in de hoogte. ,,Ik heb eigenlijk vooral belangstelling voor de bronzen beeldjes, maar dat kroontje is wel bijzonder.“ Babar gaat echter naar een andere bieder, voor 2200 euro. Er gaat een golf van ach's en oh's door de uitpuilende galerij. Het beeldje is volgens de catalogus 10 tot 15 euro waard.

De volgende ronde lijkt Schroten succesvol. Zijn bod van 1700 euro voor twee bronzen olifantjes met een kaarsenhouder op de rug is het hoogst van allemaal, maar veiligmeester Patrick van Maris van Dijk ziet hem over het hoofd en honoreert een lager bod. ,,Tja, u ziet, het gaat heel eenvoudig mis“, zo klinkt het verontschuldigend uit de verte.

Van Maris voelt de uitbundige sfeer haarfijn aan. In een opzwepend timbre moedigt hij de honderden die zich hebben ingeschreven, aan hun oranje, gele of groene kaarten in de hoogte te steken. Hij geeft bijnamen om de verschillende bieders uit elkaar te houden: de gele arm, oranje buiten, paraplu, wuivend geel. ,,Ik zwaai terug, we houden contact.“ En hij prikkelt twijfelaars niet zomaar op te geven: ,,Het is voor de olifanten“.

Toch zijn er mensen die al snel de lange rijen klapstoeltjes verlaten. ,,We zijn weggestuurd, daar mogen alleen mensen met een oranje kaart zitten“, verklaart Ada van Allen uit Amsterdam, een gele kaart met nummer 435 in haar knuist geklemd. ,,Maar wij wisten niet dat je via het WNF een kaart kon reserveren. Nou ja, die mensen bieden ook veel te veel natuurlijk, daar horen wij niet tussen.“ Haar dochter valt haar lachend bij: ,,Prins Bernhard ligt helemaal in een deuk daarboven. Dat zijn toch geen prijzen. Ja, het is goed besteed. Maar wij gaan lekker wandelen in het bos.“

Juichend hamert Van Maris intussen een kniehoge bronzen jumbo af: 8500 euro. Dat gaat zelfs Hans Schroten te ver. De Elburgenaar heeft inmiddels een plekje in de zon gezocht, beter in het zicht van de veiligmeester. Bij lot 19 -een groep van zes Indiase olifantjes- is het raak. Voor 1500 euro wordt hij de nieuwe eigenaar.

Zijn vrouw waakt over de buggy met kind en werpt nog een zuinige blik in de catalogus. Niet nodig, zegt Schroten. ,,Als ik het niet kon betalen, zou ik het niet doen.“ Hij is een ervaren veilingbezoeker. ,,In het voorjaar heb ik nog een paar orginele Anton Piecks gekocht in Zwolle. Dit doe ik meer op gevoel. Bernhard fascineert me. Daags na de begrafenis ben ik naar zijn graf in de Nieuwe Kerk in Delft gaan kijken. En je ondersteunt hier ook een goed doel, al is dat niet de hoofdzaak.“

Emotie speelt ook een hoofdrol wanneer het serpentijnen olifantje onder de hamer komt dat door koningin Beatrix aan de verzameling is toegevoegd. Een bieder blijft tot 7000 fier overeind staan. Diverse keren lijkt het stuk hem te zullen toevallen. ,,Sla af, sla af“, roepen zijn omstanders als de veilingmeester pesterig lang wacht.

Maar telkens doet iemand er op het laatste moment nog 500 bovenop.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden