Beppe uit Balk koopt 40 bijbels

Als de koningin vandaag officieel het 'eerste exemplaar' van de Nieuwe Bijbelvertaling krijgt aangeboden, is de hele eerste oplage al uitverkocht. Kerken bestelden ze bij honderden. Opvallend zijn de privé-voorintekenaars. Zoals mevrouw W. Harkema (91). Zij liet haar zoon op maar liefst veertig nieuwe bijbels intekenen - met korting. Voor alle kleinkinderen één.

Op beppe (oma) Harkema's salontafel in verzorgingshuis Talma Hiem in Balk (zuid-Friesland) ligt een stapeltje cd's: Aafje Heynis, psalmen, cantates en de gesproken Elisabethbode. Aan de muren en op de wandtafeltjes foto's van haar voltallig nageslacht. ,,God heeft me rijk gezegend.''

Acht zoons kreeg Wiep Harkema-Pietersma en vier dochters. ,,Ze leven alle twaalf nog en ze zijn ook gezond, voor zover ik weet.'' Hun gezinnen werden bescheidener van omvang dan het hare, maar veertig kleinkinderen en inmiddels alweer drieëntwintig achterkleinkinderen, leveren toch een indrukwekkend familieportret op.

In november hoopt ze 92 te worden. De ontvangstzaal in Talma Hiem is voor de gelegenheid al gereserveerd. Alle nakroost komt het feest met beppe vieren. Voor haar kleinkinderen heeft ze een bijzondere verrassing in petto: alle veertig krijgen die dag van haar een eigen exemplaar van de Nieuwe Bijbelvertaling.

,,Ik ben dankbaar dat ze Gods Woord in huis mogen hebben, en dat ik het kan betalen. Ik hoop en bid dat ze Gods liefde mogen ervaren door Zijn Woord te lezen, dat ze rijk met Gods Woord bezig mogen zijn en er steeds meer begeerte uit zullen putten. Iedere dag bid ik dat ze mogen verlost worden van den bozen. Want de satan doet zo zijn best, mevrouw, en wij gereformeerden zijn soms zo lauw.''

Beppe Harkema's kinderen, nu tussen de 50 en 68 jaar, hebben een goed gereformeerde opvoeding gehad. Alle twaalf deden ze belijdenis en zijn of waren ze actief in het kerkenwerk. Ze zaten in de kerkenraad of waren lid van de commissie van beheer. Geboren uit ouders die elkaar via de kerk hebben leren kennen, is het gereformeerde leven ze met de paplepel ingegeven.

Beppe Harkema -toen nog Wiep Pietersma- trouwde op haar tweeëntwintigste met een jongen die ze had leren kennen via de jongelingsvereniging. Hij was zijn leven lang kerkelijk actief, zij werd ouderling zodra de synode het ambt voor vrouwen openstelde. Aan tafel las het gezin Harkema uit de Bijbel, driemaal daags.

Maar tijden veranderen, ook in het geslacht Harkema. Hoe vanzelfsprekend het was dat haar eigen kinderen werden gedoopt en belijdenis deden, bij de kleinkinderen ligt dat al anders. ,,Je kinderen trouwen met kinderen die nu eenmaal niet allemaal in een gezin als het onze zijn grootgebracht. Daardoor zijn niet al mijn kleinkinderen gedoopt en gaan ze ook niet allemaal naar de kerk.''

Ze krijgen volgende maand wel allemaal een Bijbel. Nee, zegt mevrouw Harkema, een privé-zendingsproject is het niet, maar het idee is wel geboren uit angst dat ze te weinig lezen in de Bijbel. Die nieuwe, hedendaagse vertaling brengt daar verandering in, hoopt ze.

Op eigen kracht kan beppe Harkema zich geen oordeel meer vormen over de nieuwe vertaling, want haar ogen laten haar al jaren ernstig in de steek. Ze zal zich eruit moeten laten voorlezen, zoals een van haar zoons haar ook uit het Friesch Dagblad de stukjes van professor Runia voorleest en de meditaties.

We schenken nog een kopje thee in en het met rap geciteerde bijbelteksten doorspekte gesprek verplaatst zich, steeds weer, naar vroeger, waaiert uit in herinneringen. ,,Ik moet op deze leeftijd zo vaak denken aan mensen die er niet meer zijn, mevrouw, en aan wat ik vroeger allemaal kon. Ik fietste zomaar van Tilburg naar Poppel, vijftien kilometer. God is zo goed geweest voor mij, Hij heeft me veel kracht gegeven.''

Het is soms eenzaam in haar kamertje in Talma Hiem, maar toch, zegt ze met tranen in de ogen, weet ik altijd dat Hij er is. ,,En ik ben dankbaar dat ik oud mag worden, dat ik kan bidden voor mijn kinderen. Ik ben hier veel alleen, ik heb ook tijd om te bidden. En al kom je tien keer voor hetzelfde, Hij laat je nog niet staan. Professor Bavinck zei ooit: 'Als je niet gelooft dat God je gebed verhoort, dan hoef je niet te bidden'.''

Daarom gelooft beppe Harkema ook, dat haar kleinkinderen blij zullen zijn met hun Bijbel. Want ook daar bidt zij voor.

,,Het gebed is een macht hoor! Hun geloof versterken, daar gaat het mij om. Zoveel bijbelteksten, het is zo onbegrijpelijk rijk. Die rijkdom wens je anderen ook toe. Hoe ik op het idee ben gekomen? Misschien heeft God het in mijn hart ingegeven.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden