Benno L. is welkom, ook in míjn straat

Demonstranten voor de woning van Benno L. in Leiden. Beeld anp
Demonstranten voor de woning van Benno L. in Leiden.Beeld anp

Een vrouw vertelde me ooit dat ze fantaseerde over hoe ze een tienermeisje in zou huren om naakt in een hoekje van haar woonkamer te staan. De hele dag. Gewoon om er naar te kijken. "Om die mooie kleine opkomende borstjes en de gladde jonge huid. Het verse, pure en onaangetaste. Er bestond niets geilers dan dat", zei ze.

Ik herinner me dat ik zó gechoqueerd was dat ik niet kon reageren en me zo snel mogelijk uit de voeten heb gemaakt.

Toen ik een jaar of veertien was, woedden er in het stadje waar ik woonde een aantal branden achter elkaar. Eerst het zwembad-gebouw, toen wat auto's en daarna een leegstaande boerderij. Het was het gesprek van de dag en samen met een aantal buurtkinderen was ik vastbesloten uit te vinden wíe deze gruwelijke brandstichter was.

Hij bleek dichtbij. De dader, die al gauw werd gepakt doordat hij steeds als eerste kwam kijken naar de bluswerkzaamheden, was een goede vriend van mij. P. wilde altijd al bij de brandweer maar hij was een jaar daarvoor gediagnosticeerd met epilepsie. Door deze ziekte viel zijn droom in duigen en uit pure frustratie had hij van alles in brand gestoken.

Verwerpelijk? Ja. Begrijpelijk? Een beetje. Maar daar dachten de rechter en een groot deel van zijn omgeving anders over. De rechter veroordeelde hem tot een aantal maanden jeugdgevangenis en zijn vriendin maakte het uit. Ik correspondeerde met hem toen hij in zijn cel zat en de brieven die ik kreeg, waren de brieven van een gebroken persoon die enórme spijt had van wat hij had aangericht.

Stel je voor dat de drang tot iets heel erg verkeerds doen, veel verder gaat dan brandjes stichten of fantaseren over naakte jonge meisjes waar je verder niets mee doet. Stel dat je zwemleraar bent en droomt over seksuele handelingen met kleine kindjes waarvan je alleen nog maar een zwembroekje hoeft uit te trekken. Stel je voor dat je wel weet dat dat heel erg verkeerd is, maar dat het je níet loslaat en de fantasieën steeds heftiger worden.

En stel je voor dat je daar op een dag aan toegeeft. En dat je wordt gepakt. En dat je dan beseft wat voor onherstelbare schade je hebt aangericht door zó op te gaan in de fantasieën die alles, alles, álles gingen beheersen. Dat je er niet meer van kunt slapen en het zelf volkomen terecht vindt dat je wordt gestraft. Dat je je straf uitzit. En dan weer vrij komt. Vastbesloten je leven te beteren. Een nieuwe start te maken. Een goed mens te zijn.

En stel je voor dat NRC Handelsblad dan je nieuwe woonadres publiceert.

Ik was een van de eerste mensen die de Facebookpagina 'Benno L. welkom in onze straat' een 'like' gaf. Niet omdat ik graag naast een veroordeelde pedofiel zou wonen en zeker ook niet omdat ik de gruwelheden onderken die die kinderen door hem hebben ondergaan. Maar omdat we met zijn allen een rechtssysteem hebben afgesproken en binnen dit systeem heeft Benno zijn straf uitgezeten. Klaar.

Dat hij nu moet leren omgaan met de ellende die hij heeft aangericht, lijkt mij erg genoeg. Laten we deze man alsjeblieft helpen in zijn voornemen een goed mens te zijn. Gelukkig gebeurt dat nu ook, en toegegeven, gelukkig tóch niet in mijn straat. Maar hij was welkom geweest. Omdat iemand een tweede kans geven een teken is van beschaving.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden