Benen in de nek, schaar in de schede

De bevruchting mag in talloze varianten tot ons komen via films, de zwangerschap mogen we binnenkort in volle glorie aanschouwen in ’Le refuge’ van François Ozon (met een prachtig shot van een ruggetje dat in de buik van de zwangere actrice van links naar rechts beweegt), maar de bevalling zelf is lang buiten beeld gebleven. Verwarde moeders genoeg in de Nederlandse film (’Ademloos’, ’Van de koele meren des doods’, ’Joy’) maar het proces ernaartoe wordt wat afgeraffeld. Als er in een film een kermende moeder het ziekenhuis in geduwd wordt, schakelt men het liefst zo snel mogelijk over naar de baby. Of het moet om horror gaan: ’Alien’ bijvoorbeeld, waarin het ’levende ding’ zich direct door de buikwand naar buiten perst. Dat is wel heel eng, maar niet erg realistisch.

Jann Ruyters

Daar brengt ’De gelukkige huisvrouw’ nu verandering in. Deze film gaat all the way; maf en plat, maar zeer herkenbaar en doeltreffend. ’Jezus Christus, mijn bekkenbodem wordt langzaam uit elkaar gescheurd en jij zit daar lekker met een lesbo over kroepoek te lullen’, roept Lea (Carice van Houten) tegen haar man die met de vroedvrouw over lekkere bami praat. Lea blijft ook puffend op de designbank lekker duidelijk.

’Pers zelf, vetpot’, schreeuwt ze naar de vroedvrouw die, meegereisd naar het ziekenhuis, haar ook tijdens de wanhoopsfase onvermoeibaar blijft aanvuren. Aansporingen waar Lea met de benen in de nek en de schaar in de schede allang niet meer op zit te wachten.

De homofobe scheldwoorden zij deze Gooise vrouw in het nauw vergeven. Ook zij die hun roze wolk niet zoals Lea direct zagen verdampen in totaal ruptuur (uitgescheurd van voren naar achteren) en post partum depressie, kunnen bij ’De gelukkige huisvrouw’ hun gepijnigd bekken in de herinnering ophalen. De onder druk staande Nederlandse thuisbevalling zal van deze film zeker geen nieuwe boost krijgen. Je mag je met Lea verbazen dat de vroedvrouw na drie centimeter te hebben geconstateerd direct wil vertrekken. Dat iedere vreemde die je een hand geeft in dezelfde beweging door grijpt naar je vagina. Dat je met vlammende hechtingen zo in de biotex wordt gezet.

Nadat de afgelopen jaren veel schrijfsters zeer precies de vervreemdende ervaring van het baren onder woorden brachten, is het nu de beurt aan de regisseuses. Een noviteit, Carice in de biotex, mompelend over haar totaal ruptuur. Geestig bovendien.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden