Benauwde momenten in een veel te vol stadion

Het was mijn laatste toernooi als toeschouwer. Kort na het EK '88 trad ik in dienst bij het Noordhollands Dagblad en sindsdien heb ik voetbalwedstrijden met een blocnote gevolgd.

Zonder had ik in Gelsenkirchen nog op de tribune gestaan. Dat was maar goed ook, want ik had alles nodig om me mee vast te houden. We stonden op de buitenste rand van het Parkstadion. Het tribunevak was stampvol - er waren veel te veel kaarten verkocht. Met hoogtevrees balancerend op het beton is me van Nederland - Ierland niet veel bijgebleven. Het doelpunt van Wim Kieft - aan onze kant, dat wel - vierden we als een wonderkopbal. Dat was het natuurlijk ook in alle opzichten, behalve het voetbaltechnische. Maar dat hadden wij dan weer niet kunnen zien - ik althans niet, in wat na een uurtje of wat in de hitte boven de afgrond van de stadionmuur de doodsangst benaderde.

Ook als toeschouwer had ik graag oog voor het net even andere. Enkele dagen later, toen de Duitsers waren verslagen, zongen we in de binnenstad van Alkmaar de lof van Jan Wouters. Na de finale deden we het nog harder. Marco van Basten werd al genoeg bezongen. Maar live, in Gelsenkirchen, heb ik in mijn benarde positie niet speciaal op mijn EK-favoriet kunnen letten. Ik vrees dat ook hij niet al te best is geweest; het was een beroerde wedstrijd, ook voor mensen zonder hoogtevrees.

Mijn zoon van 14 noemt Wouters niet bij de spelers die hij kent van het EK '88. Van Aerle en Van Tiggelen natuurlijk ook niet. Ik heb hem altijd gewezen op het belang van de 'andere' voetballer, maar dat hele team opdreunen is uiteraard te veel gevraagd. Bij de vijf die hij opsomt, zit wel Ronald Koeman en dat is al heel wat. Hij heeft altijd gehoord dat hij verdediger was - slechts een verdediger.

Zondag keken we naar het eerste deel van de NOS-terugblik. Zoon viel iets op. "Wat speelt die Koeman aanvallend, zeg."

De wens kan de vader van de gedachte zijn geweest, maar ik proefde iets van bewondering - en stelde tevreden vast dat onze mooiste herinnering ook bij de volgende generatie nog kan binnendringen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden