Review

Benauwd leven aan het hof

Regie: Zhang Yimou. Met Gong Li, Chow Yun Fat. In 12 filmtheaters.

Gouden gewaden, zwarte ogen, witte wangen en een felrode pruimenmond. In Zhang Yimou’s nieuwste spektakelfilm speelt oude muze Gong Li de keizerin die in de tiende eeuw, ten tijde van de Tang-dynastie, langzaam wordt vergiftigd door haar bedrogen echtgenoot, gespeeld door Hollywood-ster Chow Yun Fat. Iedere twee uur krijgt zij tegen haar bloedarmoede een medicijn te drinken waarin stiekem een zwarte schimmel is verwerkt die haar tot waanzin zal drijven.

De keizerin wantrouwt het drankje maar drinkt het op omdat ze niet anders kan dan gehoorzamen. Met de ene hand giet ze het naar binnen, met de andere veegt ze haar lippen af. Pats, verdwijnt het doekje in het door de dienares voorgehouden bakje. Routineus, bleek, fier. Terwijl ze met haar gevolg de gangen van het paleis doorkruist, wordt ze wegens optredende flauwtes tot stilstand gedwongen. Zweetdruppeltjes parelen op haar voorhoofd, ze hijgt en wordt bleek. Gong Li kan het hebben: hoe witter, hoe mooier.

Zo gelukkig schijnt de Chinese regisseur Zhang Yimou met de terugkeer van zijn oude muze dat hij het freudiaanse koningsdrama in ’Curse of the Golden Flower’ zich nog het meest laat afspelen op haar gekwelde gezicht en benauwd zwoegende boezem. De paleismode in elfde-eeuws China oogt in deze film als die van ons in de pruikentijd: omhoog geperste borsten onder weelderige jurken (meest gouden brokaat) met hoge taille. Of dat historisch accuraat is, is de vraag, maar Mao-jasjes bestonden toen ook in China nog niet, dus het kan.

Toch kun je je ook niet aan de indruk onttrekken dat Zhang Yimou’s film onderdeel is van de nieuwe politiek van China. Geen authentiek historisch, desnoods exotisch China krijgen we hier te zien maar een bizar postmodern mengsel. Het Chinese genre van de ’wuxia pan’ (zwaardvecht) film, Hollywood, Freud, Shakespeare en de virtuele werkelijkheid aaneengeregen.

Buiten de muren van het paleis bestaat er niets, niets werkelijks in ieder geval. De hele wereld is een schitterend decor. Onafzienbare velden vol gele chrysanten, mysterieus duistere bergkammen waar de camera in een enkele beweging bovenuit vliegt. Als de veldslag tussen keizer, keizerin en prinsen letterlijk vanuit hun poriën de wijde wereld in dringt, wordt die gevoerd door honderden als vleermuizen rondzwaaiende gemaskerde zwarte krijgers.

Ze schijnen zo uit een videogame te zijn weggevlogen. Wie er tussen die voorbij flitsende zwaarden gaat overleven, hangt niet af van dramatische noodzaak, noch van behendigheid, maar van virtuele willekeur. Dat je bij deze massaliteit nog steeds geraakt wordt, is de verdienste van de acteurs en van de beheersing van Zhang Yimou. Yimou maakte met ’Curse of the Golden Flower’ zijn donkerste, meest vervreemdende film tot nu toe; een film als een theatrale nachtmerrie; vol bloed, zweetdruppels, nacht en goud.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden