Belvoir Thyestes

theater

*****

Hoe een alledaags gesprekje tussen drie coole gasten tot een moord kan leiden. Met een wijntje in de hand praten ze over reizen naar Guatemala, vrouwen en seks. Een van de jongens heeft een nieuwe vriendin, een operazangeres met borsten 'like the face of God on a woman's chest'. God is een man met een baard, lacht de ander hem uit. Maar na het verhaal over de geweldige pijpbeurten die deze vrouw kan geven, blijft er slechts bewondering over. De drie kletsen nog wat en dan, onaangekondigd, schiet de meest hypere van de drie de grootste kletskous neer. Zo ongeveer gaat de eerste scène van 'Thyestes', een straffe en extreem hedendaagse bewerking van de tragedie van Seneca door de jonge Australische regisseur Simon Stone (1984). Stone werkt vanaf volgend jaar als gastregisseur bij Toneelgroep Amsterdam, een gedurfde en verfrissende keuze. Het verhaal is gruwelijk en complex: de broers Atreus en Thyestes doden hun halfbroer Chrysippus. Atreus trouwt met Aerope en heerst als tiran over het koninkrijk Mycene. Thyestes verleidt Aerope. Zinnend op wraak, nodigt Atreus zijn broer uit voor een verzoeningsdiner, waar hij hem zijn eigen kinderen als diner voorzet. Thyestes, gek van wroeging en verdriet, verneemt van een orakel dat hij zijn eigen dochter Pelopia moet verkrachten. De zoon die daaruit voortkomt zal later Atreus doden. Later trouwt Pelopia 'toevallig' met Atreus, die toezegt voor haar onwettige zoon Aigisthus te zorgen. Uiteindelijk ziet Aigisthus in hoe slecht Thyestes is geweest en doodt de man die als een vader voor hem was. Dit bloedvergieten loopt door in de Trojaanse Oorlog en komt pas met Orestes tot een einde.

Simon Stone laat zijn drie meesterlijke acteurs dit verhaal in twaalf scènes uiteenzetten. De voorstelling gaat chronologisch tot en met scène vijf en werkt dan terug vanaf twaalf, waarin Aigisthus zijn vader doodt, naar zes, waarin Atreus onbewust zijn eigen kinderen eet. Het verbijsterende is echter dat alle cruciale momenten (moorden, verkrachtingen) als het ware terloops gebeuren, terwijl de acteurs doen alsof ze met iets anders bezig zijn zoals pingpongen, drinken, ouwehoeren of elkaar cadeautjes geven. Steeds weer valt het doek en als het opgaat is het - naast genieten van het ongelooflijk harde en komische spel - een kwestie van wat je ziet (drie schijnbaar gewone Australische jongens) te vertalen naar de tragedie. Meeslepender, wreder en hedendaagser kun je een Griekse tragedie niet krijgen.

www.belvoir.com.au

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden