Beltman, WK-zilver tussen studies door

De status van vice-wereldkampioen biedt geen uitzicht op een onbezorgde toekomst. Niet in het vrouwenwielrennen. Twee lange jaren besloot Chantal Beltman zich volledig uit te leven in haar sportieve ambities. Juist op tijd kwam zaterdagmiddag in Plouay de grootste beloning; straks wachten weer de studieboeken.

Kiezen voor topsport is natuurlijk altijd een gok, de afvallers zijn uiteindelijk in de meerderheid. Beltman hield op voorhand het risico zo klein mogelijk, in haar discipline is rijkdom slechts aan de mannelijke sterren voorbehouden.

Toen ze volledig opging in het wielerpeloton had ze met succes haar studie HEAO sporteconomie afgerond. Volgend jaar begint de Slagharense aan de Vrije Universiteit van Amsterdam aan het vervolg: beleid, communicatie en organisatie. In deeltijd, want als 24-jarige vindt ze het te vroeg het avontuurlijke sportleven volledig los te laten.

De seizoenen van sportieve investering hadden als doel de Olympische Spelen. Maar in Sydney was alles erop gericht om Leontien Van Moorsel -op de wereldkampioenschappen in Bretagne afwezig- als eerste over de streep te krijgen.

Beltman schikte zich zonder moeite in de rol van dienaar. Tenslotte had Van Moorsel al wisselgeld betaald. De koningin van de Spelen had in augustus zonder moeite de wereldbekerwedstrijd in Rotterdam op haar naam kunnen schrijven. Maar ze hielp haar knecht ontsnappen uit de kopgroep van vier.

Zaterdag kreeg Beltman de helpende hand toegestoken van een andere kopvrouw, Mirjam Melchers. Toen Beltman in de laatste omloop van veertien kilometer als enige achter de uiteindelijke winnares Zidaida Stahoerskaja aanging, stopte Melchers de concurrentie af. Maar het was toen al veel te laat om de relatief onbekende Witrussin, vorige maand winnares van de Ronde van Toscane, te achterhalen.

De weersomstandigheden waren tijdens de 127.4 kilometer lange wedstrijd de grootste scherp rechter. Geen favoriet die de eindstreep haalde. Ook niet de bijna 42-jarige Jeannie Longo, die jacht maakte op haar dertiende wereldtitel. De Française stapte tot verbijstering van het eigen publiek twee ronden voor het einde verkleumd van de kou af. Omdat in het peloton geen enkele samenwerking kon en gevonden om de toen al lang solerende Stahoerskaja in te halen. De toekomst zal leren of Longo in Plouay haar laatste grote wedstrijd reed.

Stahoerskaja, de Witrussin in Italiaanse dienst, was op kop gekomen toen ze met een demarrage haar eigen kracht wilde testen. Het duurde vervolgens heel lang voordat ze besefte wel eens wereldkampioen te kunnen worden.

Beltman kon het in de apathisch volgende groep niet op een eindsprint aan laten komen en vertrok met nog een kilometer of tien te gaan. ,,Ik wist dat Stahoerskaja onbereikbaar was, maar ik was me ervan bewust dat mijn kansen klein waren in een massasprint. Ik leed vreselijk door de kou en kreeg krampverschijnselen maar heb mijn kans gegrepen.''

Het succes verbaasde de Nederlandse wel. Vlak voor de Spelen verklaarde ze nog niet constant genoeg te zijn en in echt zware finales op de betere eendagsrenners tekort te komen. Toen concludeerde ze ook dat haar huidige niveau niet haalbaar was geweest in combinatie met werk en studie.

,,Fulltime sporten heeft me nooit moeite gekost'', zei ze zaterdag als vice-wereldkampioen. ,,Maar het was wel een opoffering. Je geeft er veel voor op: studie, werk en een deel van je sociale leven.''

Mogelijk wordt de opgave de komende jaren nog veel zwaarder. Nu de sport door het succes meteen weer een stuk leuker is en de studieboeken mee moeten op reis.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden