Bellen mislukte, toen zijn we maar hierheen gekomen

Van een onzer verslaggevers

Mijn broer, zijn vriend en de zus van zijn vriend zaten in dat vliegtuig. Ze zouden met vakantie gaan."

Mevrouw S. Telders komt opgelucht uit het opvangcentrum in de sporthal de Elzenhof op Schiphol-Oost. Haar broer en vrienden hebben de ramp met de DC-10 in Faro overleefd.

"We hebben het niet van het informatiecentrum gehoord, een vriend van ons zit ook in Faro en hij belde dat ze in orde zijn. Hij kon me niet vertellen of ze gewond zijn, maar ze leven gelukkig nog. Ik ben blij dat ik dat zo snel weet, want ik heb ontzettend in spanning gezeten."

Mevrouw Telders heeft de indruk dat er niet zoveel gebeurt in het opvangcentrum, waar familie en bekenden van de mensen die in het vliegtuig zaten, informatie en, indien nodig, steun kunnen krijgen.

Lijsten

"Er zijn twee lijsten. Een van de mensen die in het vliegtuig dat iets eerder is geland zaten, en een van de DC-10. Verder hoor je niet zoveel."

Buiten op het terrein rond de Elzenhof wacht de pers tevergeefs op meer informatie van het hulpteam van Martinair over hetgeen zich in de sporthal afspeelt.

Zo nu en dan lopen er mensen met gespannen gezichten het gebouw binnen, hopend op goed nieuws. De meesten hebben meerdere familieleden of vrienden die mogelijk in het vliegtuig hebben gezeten, op weg naar hun vakantiebestemming.

Af en toe komen mensen weer naar buiten, en gaan het liefst zo snel mogelijk naar huis om anderen in te lichten.

Wat kun je doen?

Twee mannen en een vrouw hebben net gehoord dat een tante inderdaad in het vliegtuig heeft gezeten. "Het is verschrikkelijk. Maar wat kun je doen. Naar Portugal vliegen?"

De vriendin van Robert Blauw uit Amsterdam zou met de DC-10 terug naar Nederland komen. "Ze stond in de vertrekhal, zag een enorme flits en toen was het al gebeurd. Ik ben hierheen gekomen om te vragen wanneer ze nu naar Nederland kan komen. Ik hoop dat we vanavond weer samen zijn."

Dranghekken

Om half drie besluit de politie dat de pers achter de dranghekken moet gaan staan aan het begin van de weg, honderd meter verderop.

Het verandert niets aan het troosteloze beeld dat het gebeuren rond de Elzenhof beheerst. Betraande en gespannen gezichten op weg naar de Elzenhof. Een enkel opgelucht gezicht op de terugweg.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden