België verdeeld over proces parachutemoord

Els C. verlaat de rechtbank nadat ze heeft gehoord dat ze dertig jaar de cel in gaat. (FOTO AFP) Beeld AFP

Dertig jaar cel heeft Els C. gekregen voor de Belgische parachutemoord. De jury koos voor een iets lagere straf dan de aanklager, die levenslang eiste. Maar de veroordeling van de 26-jarige schooljuffrouw blijft veel vragen oproepen.

Is Els C. het slachtoffer van juridische amateurs, die haar op emotionele gronden hebben veroordeeld na slecht politiewerk, in een proces beheerst door theatrale strafpleiters en de media? Of is ze terecht veroordeeld, na uitgebreid onderzoek, terwijl het hele land kon zien hoe een toegewijde burgerjury haar plicht deed?

Die vraag verdeelt de meningen in België, misschien nog meer dan de schuldvraag zelf. De beslissing daarover viel dinsdag al, toen de twaalfkoppige jury na vier uur beraad naar buiten kwam met het oordeel: schuldig, met voorbedachte rade.

„De feiten zijn zwaarwichtig en gruwelijk”, zei voorzitter Michel Jordens van het Hof van Assisen in Tongeren gisteren, bij de bekendmaking van de strafmaat. C. heeft volgens het hof de banden van de parachute van Els Van Doren doelbewust doorgesneden, met dodelijke afloop. Ze handelde uit jaloezie, want zij streed met Van Doren in een driekhoeksverhouding om de aandacht van een Nederlandse parachutist.

Vanwege haar persoonlijkheid is C. volgens het hof ook ’een gevaar voor de toekomst’. Ze gaat dus onherroepelijk voor lange tijd de cel in, beroep is in België niet mogelijk na een assisenzaak. Cassatie wel, maar daarbij gaat het alleen om eventuele vormfouten.

Over de juryrechtspraak zijn de meningen sterk verdeeld. De Standaard schreef gisteren: ’Een assisenzaak () is een ritueel om de waarheid te vinden, én de samenleving in dat proces te laten meeleven, opdat ze het verdict daarna zou aanvaarden.’ Geen rechters in een ivoren toren dus, maar mensen van vlees en bloed die naar eer en geweten oordelen over een medemens.

Maar De Morgen noemt het oordeel ’een subjectieve afweging’, niet gebaseerd op materieel bewijs. ’Het is een uitspraak die bij velen een wrang rechtsgevoel zal achterlaten.’ Zo ook bij de Gentse criminoloog Brice De Ruyver: „Ik ben geen voorstander van juryrechtspraak, telkenmale blijkt weer dat een serene en kwaliteitsvolle rechtspraak zeer moeilijk is voor een Hof van Assisen.”

Volgens de Nederlandse gerechtspsycholoog Peter van Koppen ging het al mis bij het onderzoek naar de moord. De politie leed volgens hem aan ’tunnelvisie’ en negeerde informatie die niet naar Els C. leidde. Maar volgens Belgische experts heeft de politie weldegelijk andere sporen gevolgd.

Kritiek was er ook op de massale media-aandacht en de manier waarop Vlaanderens bekendste strafpleiters de gemoederen bespeelden. „Dit is een dame met een zwarte ziel”, zei Jef Vermassen, advocaat van de echtgenoot en kinderen van het slachtoffer, op basis van psychiatrische rapporten over Els C.

Vic Van Aelst, advocaat van de verdachte, hamerde op het gebrek aan materieel bewijs. Toch bleken tenminste acht van de twaalf juryleden ’boven redelijke twijfel’ overtuigd van haar schuld.

Nieuw in deze zaak was de motivering van de jury, pas sinds kort verplicht door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg. Misschien komt ook de parachutemoord ooit daar nog voor de rechter.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden