Bekele struikelt over   eigen trots

Een 5 en een 10 kilometer in één week in combinatie met 30 vlieguren breekt Ethiopiër in Hengelo op

HENGELO - Altijd weer is het zijn trots die Kenenisa Bekele uit de comfortabele zetel omhoog dwingt. Al zegt de hardlopende zakenman uit Ethiopië zelf liever dat hij de leidende hand van God volgt.

Niemand zou het dit loopfenomeen kwalijk hebben genomen als hij na zijn olympische nederlaag op de 10 kilometer in Londen nooit meer een atletiekarena had betreden. Waarom zou de bijna 31-jarige zich na drie jaar blessureleed nog al die moeite getroosten, en hangt hij met zijn vergaarde fortuin de drukke zakenman uit?

"Misschien doe ik niets meer als ik tachtig ben. Dit is het leven dat me door God is gegeven. Miljardairs kunnen 's nachts niet slapen, of maar een paar uur. Dan worden ze wakker met de ambitie nog beter te worden, de nummer één. Misschien dat als je niets hebt, je rustig kunt slapen omdat het je niets kan schelen."

"Ik lees in de Bijbel wat ik moet doen", zegt Bekele, die moeizaam zoekt naar de juiste tekst: wie krijgt wat hij wil, moet ervoor werken tot zijn dood, ambities mogen niet worden verspild. "Wie zaait zal oogsten", springt zijn manager Jos Hermens bij. "Juist", beaamt Bekele. "Zo zegt de Bijbel het, dit zijn niet mijn woorden."

Een succesvoller langeafstandloper dan Bekele is er niet, met drie olympische titels, vijf wereldtitels op de baan, elf wereldtitels veldloop en wereldrecords op vijf en tien kilometer. Maar Hermens vraagt zich af hoe veel beter hij had kunnen zijn met een serieuze aanpak.

"Hij is het grootste looptalent dat ik in al die jaren heb gezien. Twee maanden geleden was ik in Ethiopië en was hij nog vijf kilo te zwaar. Hij traint hele periodes nauwelijks, en dan vlak voor een wedstrijd heel compact en hard. Hij is op zijn talent relatief makkelijk olympisch en wereldkampioen geworden. Dat trucje probeert hij nog altijd, maar het werkt niet meer."

Toch leek Bekele er vorige week in het Amerikaanse Eugene weer te staan met een beste wereldseizoenprestatie (27,12 minuten) op de 10 kilometer. Daar vatte hij het plan op om zich in Hengelo ook op de 5 kilometer te kwalificeren voor de wereldkampioenschappen. Zaterdagavond sneuvelde hij roemloos door drie ronden voor het einde uit te stappen, klagend over vermoeidheid, jetlag, voetpijn en 30 vlieguren in een week. Hoe groot was het contrast met de Bekele van 2004, die in Hengelo het wereldrecord op de 5 kilometer uit de benen liet rollen, om acht dagen later ook de toptijd op de dubbele afstand aan te scherpen.

Het was de definitieve machtsovername van zijn illustere landgenoot Haile Gebrselassie, die hij op alle fronten wil overtreffen. Maar het was ook de tijd dat Bekele furore maakte op de cross. "Toen had hij een goede seizoensopbouw, omdat hij in de winter voor de cross moest trainen", aldus Hermens. "Die basis mist hij nu."

Ach, dat trainen, Bekele doet het eigenlijk allemaal zelf. Slechts af en toe laat hij zich adviseren, maar hij lijkt nu toch vooral te struikelen over zijn eigen trots. "Het is niet zo moeilijk, en ik heb de meeste ervaring. Maar na die blessure is het zwaarder, ik moet mezelf opnieuw opbouwen. Misschien heb ik een goede trainer nodig voor serieuze training", klinkt het weinig overtuigend.

Dat is zijn excuus om met twee hotels, een bioscoop en een kostbaar trainingscomplex de succesvolle zakenman uit te hangen ook niet. Veertig procent van zijn tijd zit in het investeren van zijn geld.

"Soms ben ik te veel met zaken bezig, maar het is belangrijk. Het geld dat ik vandaag in handen heb, is morgen misschien gedevalueerd. Daar kan ik in de toekomst misschien niets meer voor kopen." Bovendien wordt hij door zijn eigen statistieken met de neus op de feiten gedrukt. Zijn verdiensten in de atletiek gaan omlaag, die van zijn zakelijke projecten omhoog.

Vorig jaar stond Bekele na jaren van blessures en vermoeid van het najagen van de olympische kwalificatienorm uitgeblust aan de start in Londen, waar hij vierde werd op de 10 kilometer. "Wetenschap zegeviert over de natuur", analyseerde Hermens de race waarin de Brit Mo Farah en de Amerikaan Galen Rupp triomfeerden over de Afrikanen. De twee trainen onder de Amerikaan Alberto Salazar met de modernste wetenschappelijke methodes, waarvoor een budget van anderhalf miljoen dollar beschikbaar is.

"Bij Bekele krijg ik er nog geen multivitamine in, hij staat nergens voor open", aldus Hermens. "Bij hem kan alle moderne trainingsleer de prullenbak in." Bekele beaamt dat er voor hem na de nederlaag in Londen geen komma in zijn programma is gewijzigd.

Toch zegt hij gemotiveerd te zijn om terug te komen, liefst met wereldtitels in Moskou, of als het moet straks op de veel meer training vergende marathon. "Ik wil niet herinnerd worden als de loper van Londen die verloor. Londen was voor mij een ramp, zo kan ik geen afscheid van de baan nemen."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden