Behandelingen zijn deels pure luxe

De 9-jarige Rephay draait onrustig op haar stoel, gaat af en toe staan en kijkt angstig naar de bak met instrumenten van orthodontist Ronald Sluiter. Moeder pakt probeert gerust te stellen. Tevergeefs. De kamer met tandartsenstoel en dito instrumenten maakt te veel indruk. ,,Wat gaat u met dat tangetje doen?’’, klinkt het heel zacht. ,,Gaat u daarmee in mijn mond?’’ Sluiter glimlacht en zegt op rustige toon: ,,Ik ga je beugel ermee pas maken, die zit te los. Maar die haal ik eerst uit je mond, hoor.’’

De orthodontist houdt praktijk in het centrum van Rotterdam. Een forse ruimte met vier behandelkamers in aangename pasteltinten geschilderd. Sluiter deelt zijn praktijk met een jongere collega. Voorts lopen er zes assistenten rond om de stroom patiënten te bedienen.

In zijn kantoor pakt Sluiter, die ook voorzitter is van de Nederlandse vereniging van orthodontisten, papier en pen en schrijft, rekent en tekent. ,,Als de NZa haar zin krijgt stoppen vele collega’s met hun werk. De collega’s met praktijken met 1 en 2 stoelen komen niet meer uit hun kosten. Daarnaast zijn er de tandartsen. Zij doen 40 procent van de behandelingen per jaar. Omdat hun kosten wat hoger liggen dan die van ons, zullen zij bij die forse inkomensverlaging zeker stoppen’’, zegt Sluiter dreigend.

Hij is woedend om de redenering van de NZa. ,,Ze zeggen de overwinst te willen afromen. Maar die extra inkomsten is geen overwinst. Daar is voor gewerkt. Ik word afgeschilderd als een zakkenvuller die meer op de golfbaan staat dan in zijn praktijk is te vinden.’’

Sluiter verontschuldigt zich af en toe voor zijn emotionele reacties. ,,Maar het raakt me zeer. Ik vind het een fantastisch beroep en dit is een vrij land. Als ik meer wil werken dan de norm, dan kan dat toch. Maar daar wil ik ook voor betaald worden. Ik krijg betaald als een ambtenaar schaal 16 voor 43 uur per week. Ik kom hier om kwart voor 8 ’s morgens binnen en ga ’s avonds om 8 uur weer naar huis. Dat zie ik die ambtenaar niet doen.’’

Sluiter zegt best veel geld te verdienen en legt uit waar dat in zit. ,,Een praktijk met vier stoelen – dat is nu de norm – doet 250 patiënten die gemiddeld 2000 euro betalen voor een behandeling. Dat is 500.000 euro omzet. Mijn inkomen is dan zoals afgesproken 125.000 euro, dat is een kwart. De rest gaat op aan kosten: personeel, apparatuur, hypotheek van het pand. Als ik extra werk, zullen mijn kosten niet veel stijgen maar mijn inkomsten wel. Dan is driekwart van die extra omzet inkomen. Die meerinkomsten worden ons nu verweten. We verdienen goed, de tarieven kunnen best wat omlaag, maar dertig procent eraf is absurd.’’

Sluiter geeft toe dat een deel van zijn behandelingen uit luxeoverwegingen wordt gedaan. ,,Dat zijn de eisen van de tijd, zeg ik maar. Mijn doel is dat iedereen met zijn eigen gebit de kist in gaat. Kent u een instrument dat 3 maal daags intensief wordt gebruikt, temperaturen van -20 tot +90 moet doorstaan en tot je 85-te mee moet gaan? Ik schat dat van alle kindergebitten een derde noodzakelijk gecorrigeerd moet worden, een derde niet en de overige derde hangt er tussen in. Ons potentieel is dan 66 procent van alle gebitten. Nu wordt 45 procent van alle kinderen behandeld. We zijn dus behoudend bezig.’’

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden