Review

Begerige blikken voor labiele verschijning in goed korset

Het Filmmuseum in Amsterdam wijdt deze zomer een uitgebreid retrospectief aan Elizabeth Taylor: tot en met 3 september zijn veertig films van de tumultueuze diva te zien. Wekelijks beschrijven redacteuren die normaal niet over film schrijven hier enkele van haar films.

'De waarheid ligt op de bodem van een bodemloze put.' Deze uitspraak van Sebastian Venable, een verwende rijkeluiszoon die één gedicht per jaar produceert, is de rode draad in 'Suddenly, Last Summer' uit 1959 van Joseph Mankiewicz, naar het toneelstuk van Tennessee Williams.

De film draait om Dr Cukrovic (Montgomery Clift), een ambitieuze neurochirurg die aan het experimenteren is met het uitvoeren van lobotomieën op hopeloze psychiatrische patiënten, maar gefrustreerd is geraakt door het feit dat er weinig geld is voor deze operaties. Vervolgens komt Violet Venable (Katherine Hepburn) op het toneel, een rijke weduwe die het ziekenhuis wel financieel wil steunen, mits de knappe dokter zo'n lobotomie op haar nichtje Catherine, die een beetje de weg is kwijtgeraakt, uitvoert om haar 'rust' te geven.

Sinds Sebastian, de zoon van Violet, onder mysterieuze omstandigheden om het leven is gekomen, valt met Catherine, die ooggetuige was van zijn dood, geen wind te bezeilen. Uiteraard neemt Violet haar zijn dood ook ten zeerste kwalijk. Het is een mooi duel tussen de twee dames.

Hepburn, die zich superieur voelt aan alles en iedereen, daalt af en toe af naar het aardse door middel van een bizarre lift in haar huis met inpandige jungle, en Taylor, die uiteindelijk de waarheid naar boven brengt, is ondanks haar labiele geestestoestand een sterke verschijning. Ook zitten de spitse dialogen van Tennessee Williams en Gore Vidal hen als gegoten.

De film staat stijf van de symboliek en de verwijzingen; de witte weduwe, met macht en geld, die haar in het zwart geklede nicht de mond wil snoeren omdat zij in haar ijdelheid de ware feiten niet onder ogen kan zien. De bron van alle ellende, Sebastian, is alleen af en toe vaag in beeld maar heeft wel zijn stempel gedrukt op hun diepste emoties.

Na de 'Lord of the Flies'-achtige ontknoping wordt de familiehiërarchie finaal overhoop gegooid en meet Violet zich een nieuwe rol aan. 'Sebastian and Violet, Violet and Sebastian, and so it always shall be', prevelt ze.

Hoewel de film wel gedateerd en melodramatisch is, word je toch meegesleept door het sterke spel en goede script en blijft het boeiend hoe het allemaal af zal lopen. Elizabeth Taylor, die zowel begerig wordt bekeken door een stel psychiatrisch patiënten als door Italiaanse dorpsjongens als zij in haar wetsuit uit de zee te voorschijn komt, speelt een mooie rol. En, met behulp van een goed korset, ziet zij er fantastisch uit.

Katherine Hepburn, speelt met haar lijzige Southern Drawl lekker dik aangezet maar dat kan ze als geen ander. Niet alleen leuk op een regenachtige zaterdagmiddag op de Belgische televisie, maar zeker ook in de bioscoop!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden