Beetje genieten

Hierboven ziet u het moment waarop Marianne van den Anker, namens Leefbaar Rotterdam wethouder van veiligheid en volksgezondheid aldaar, landelijk doorbrak. Een jolige tv-verslaggever morste bier over haar borsten en deed vervolgens quasi-onhandige pogingen de vlekken te verwijderen, tot hilariteit van de wethouder. In 'Nederland kiest!' werd het fragment opgenomen in de reeks 'gênante campagnemomenten bij de gemeenteraadsverkiezingen' en dan loopt de rest vanzelf. Nu staat het ook in Trouw. Zo schrijf je toch een beetje mee aan de geschiedenis.

We plukken de dagen. Ik had nog iets ouds liggen, een beeldfragment van 'Vrije geluiden' uit januari. Dayna Kurtz bezingt smartelijk mooi haar liefde voor New Orleans en er is iets met songs die plaatsen bezingen wat me altijd weer raakt. Ik ben nooit in New Orleans geweest, maar toen ik Kurtz had gehoord wist ik dat dit een van mooiste steden op aarde moest zijn, ongeveer net zoals California sinds Joni Mitchell een paradijs is en Tulsa sinds Neil Young en J.J. Cale.

Aan de 68-jarige Cale, die in Tulsa, Oklahoma, opgroeide, wijdde 'Het Uur van de Wolf' een documentaire en even konden we weer meegenieten van enkele van die wonderschone, door merg en been kabbelende songs als After Midnight en Cajun Moon en het rockende Cocaine. De documentaire die 'Terug naar Tulsa' heette, was gegoten in de vorm van een roadmovie, want de oude Cale schijnt te leven in een reusachtige, glanzend zwarte touring car, waarmee hij met zijn band door die onmetelijke staten van Amerika trekt. Aan boord alles wat je nodig hebt: een bed, een leren bank, een satelliet-tv en een lieve zus die voor je zorgt. Een leven in spijkerbroek, zonder concessie aan de commercie. Cale zong nooit playback in een tv-show om zijn platen te promoten, want 'ik ben muzikant en geen acteur'. En daar zit hij, op zijn leren bank, een petje op het grijze hoofd, en achter hem rolt dat machtige Amerikaanse land voorbij. Ach, de vrijheid.

Pluk de dag. Woensdagavond werd er in heel Europa vriendelijk gevoetbald tussen allerlei bevriende naties. Een beetje verveeld bij Nederland-Ecuador zapte ik naar Engeland-Uruguay en Italië-Duitsland. Bij die laatste wedstrijd zag ik de grote commentator Günter Netzer in een bizarre outfit. Hij droeg een veel te ruim zittend gouden jasje, met daaronder een barokke gilet, een zwart overhemd en een gele stropdas. Bleek toe te behoren aan showmaster Thomas Gottschalk, die de Duitse versie van 'Wedden dat..' presenteert. Netzer was kennelijk het slachtoffer van een verloren weddenschap. Werd de avond voor de Duitsers toch nog een beetje leuk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden