Beenhakker geeft Polen weer hoop

Door de 0-1 nederlaag tegen Polen lijkt België al uitgeschakeld voor het EK van 2008. Maar eigenlijk maken de Rode Duivels al jaren een verslagen indruk.

Toen de Belgische fans in het Koning Boudewijn-stadion van Brussel hun vingers stukfloten, huppelde Leo Beenhakker, bondscoach van de Polen, over het veld. Dankzij het doelpunt van Matusiak, die in de negentiende minuut profiteerde van een blunder van Van Buyten, blijft zijn ploeg in de race. De 64-jarige Beenhakker is nog lang niet klaar met zijn kunstjes.

De spelers moeten het doen, zeggen ze vaak. Maar onderschat nooit het werk van die man in de dug-out, de man van de video-analyse of de ouderwetse flip-over, de man van de peptalk, de schouderklop of de straftraining. Henk ten Cate lijkt iets toe te voegen aan Ajax, Ronald Koeman lijkt op zijn plaats bij PSV. Ze leren te regeren, imponeren, intimideren. Het trainersvak is allang niet meer alleen de poppetjes op de juiste plaats te zetten.

Het is de flair van de coach die soms het verschil maakt. Kijk maar naar Guus Hiddink (thans bondscoach van Rusland) en Beenhakker. Zij geven spelers, of ze nou Australische houthakkers of strandvoetballers van een Bounty-eiland zijn, grenzeloos vertrouwen. Ze stralen in de schijnwerpers, nemen de druk weg bij de ploeg en intimideren. Tegenstanders, of desnoods de scheidsrechter.

Voor Hiddink en Beenhakker is voetbal show. Voor René Vandereycken is voetbal hogere wiskunde. Alles is uitgedokterd, met de meest moderne methoden. Sinds begin dit jaar is hij bondscoach. De Rode Duivels krijgen sindsdien bijles. De moeilijkheidsgraad blijkt echter veel te hoog.

Waar Circus Beenhakker in de aanloop van het treffen in kwalificatiegroep A moppen tapte en harten stal, liep Vandereycken chagrijnig rond. Achter de microfoon zat een wassen beeld. De antwoorden op drie toch normale vragen waren: ,,Ik vertel niks over de prestaties van individuele spelers.’’ Dan: ,,Ik praat niet over de tegenstander.’’ Waarna hij met: ,,Hoe we gaan spelen zien jullie morgen wel’’, de laatste hoop toch nog iets te weten te komen ook de grond in boorde.

Die stugheid is terug te zien op het veld. België begon de kwalificatiereeks met een 0-0 tegen Kazachstan. De aanhang was teleurgesteld. Niet alleen door het resultaat, maar bovenal doordat Vandereycken het gepresteerd had vóór vijf verdedigers nog drie defensief ingestelde middenvelders op te stellen. Voor de vorm mocht Van Buyten, de beestachtige libero, de laatste vijf minuten mee naar voren. ,,Om nog iets te forceren.’’

Beenhakker werd door Belgische journalisten graag herinnerd aan gitzwarte dagen in november 1985, toen België ten koste van Oranje naar het WK ging. ,,Hebben jullie het daar nu nog over? Net als in Polen teren jullie nog steeds op de successen van twintig, dertig geleden.’’ Het was een pijnlijke, want rake constatering.

Waar de Polen door de aanstelling van de eerste buitenlandse bondscoach in de geschiedenis nieuw elan en hoop hebben gekregen, zien de Belgische fans hun Duivels steeds verder wegzakken. Ze kunnen het zien aan het gezicht van Vandereycken. En aan zijn spelers. De onmacht straalt ervan af. Met een chagrijnige trainer is spelvreugde ook ver te zoeken.

Na de 0-1 van gisteren en met een uitbeurt tegen Portugal in het verschiet, lijken de EK-kansen inderdaad wel verkeken. Voor Beenhakker niet. Hij zat ook gisteravond opnieuw vrolijker achter de microfoon dan zijn collega. Beenhakker is nog lang niet uitgelachen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden