Beenhakker begint graag in kelder

Hij grijnst, strijkt met de grote hand door de witte haren. Hij zucht. ,,Deze truc hoor ik al 25 jaar. Leuk geprobeerd, jongen.’’ Circus Beenhakker is in Brussel.

De verslaggever heeft geprobeerd de 64-jarige coach proberen te ontlokken met welke ploeg Polen vanavond in het Koning Boudewijn-stadion tegen de Belgen aantreedt. Leo Beenhakker trapt er niet in. De vragen zijn in zijn inmiddels 41-jarige loopbaan als trainer niet veranderd. Maar zijn show, met al die typerende gebaartjes en geluiden, evenmin.

Sinds de zomer, na zijn tour met Trinidad en Tobago door Duitsland, is hij bondscoach van Polen. Een andere vlag, een ander vaderland. Er klinkt vanavond een ander volkslied. Maar voor Beenhakker is de taal hetzelfde gebleven. Hij spreekt de voetbaltaal, zegt hij. Altijd en overal.

Hij is voor de vierde keer bondscoach, na Oranje, Saoedi-Arabië en T & T, nu Polen. Hij kent de mechanismen, hij kent de logica van de voetbalwereld die meestal helemaal niet zo logisch is. Na de eerste EK-kwalificatiewedstrijd (1-3 tegen Finland) werd hij vervloekt, sinds de vierde (2-1 winst tegen Portugal) is alles hosanna. ,,Het is overal hetzelfde. Als Oranje wint, loopt Balkenende voorop in de polonaise. Ze beginnen in Polen langzaam naar me te luisteren; ik ben inmiddels vaste gast in de ministerraad. En daar mag ik nu ook af en toe met de vuist op tafel slaan.’’

Hij wint beetje bij beetje aan populariteit. Hoewel hij predikt de voetbaltaal te spreken, gaat het contact met spelers en pers nog niet echt soepel. In Polen kunnen ze nog niet echt aan zijn humor wennen. Maar in Brussel, voor Nederlands en Belgisch publiek, is hij weer als vanouds. Serieuze statements, afgewisseld met kwinkslagen. ,,Dit is een land van veertig miljoen mensen met enorm veel talent. Alleen het voetbal heeft zich twintig jaar niet ontwikkeld. ’’

Hij was de kritiek van oud-spelers, van Poolse iconen als Boniek, zat. ,,Ik heb ze gezegd: zit niet alles af te kraken. Da’s lekker makkelijk. Doe wat. Help me. Ik voel me in Polen als een opbouwwerker en dat vind ik heerlijk. Anders wordt het allemaal zo eenvoudig. Ik ben niet bang voor vuile handen, ik begin graag in de kelder.’’

Beenhakker zag overeenkomsten met het Belgische voetbal. ,,In Polen teren ze nog op de successen van de jaren negentig en tachtig. Dat moet jullie Belgen misschien bekend in de oren klinken’’

Uitgedaagd, herinnerden zijn Belgische toehoorders hem graag aan een eerder bezoek aan Brussel, op 20 november 1985, toen hij als bondscoach van Oranje door een doelpunt van Grün het wereldkampioenschap van Mexico miste. ,,Da’s 21 jaar geleden Ik wil niet arrogant overkomen, ik zal het netjes houden, maar geeft die avond jullie nog steeds een gevoel van grandeur? Is het echt zo erg?’’

Het leven van Beenhakker draait om de bal, en de bal rolt overal. De overgang van de Bounty-eilanden naar het grijsgrauwe Polen ging niet vanzelf, maar ook in Oost-Europa zal Circus Beenhakker volle zalen gaan trekken. Ooit zullen ze meewerken.

De tijd van tegenwerking in Polen is inmiddels voorbij. Zo duurde het even voor hij een werkvergunning kreeg. Hij grijnst, strijkt met de hand door het haar. Hij zucht en schudt het wijze, grijze hoofd: ,,Dit is de bureaucratie van Oost-Europa. Zo gaat dat hier. Maar nu ik alle vijfendertig stempeltjes heb, ben ik zelfs bij de minister-president welkom.’’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden