Bedscènes

THEATER

DeLaMar producties **

Drie echtelijke slaapkamers. Vier actrices en vier acteurs. Oei. Dat moet op de scène problemen betekenen. Alan Ayckbourn (1939), de Molière van onze tijd, weet altijd wel een netelige vorm te bedenken, die garant staat voor pijnlijk ontsporende relationele kwesties.

In 'Bedscènes' ('A Bedroom Farce', 1975) is het stel waarvan we de slaapkamer niet zien, de motor van confronterende situaties. Links bij de ouders van Bernard, rechts bij de ex van Bernard en haar echtgenoot, midden bij de jonge vrienden die zich eveneens zorgen maken over de hommeles tussen Bernard en Johanna.

In dat laatste geval vooral vanwege de housewarming party deze avond, die wellicht verstoord kan worden door vaak publiekelijk uitgevochten onmin tussen het ruziënde paar. Wat dus gebeurt, en z'n effect heeft op de zogenaamd wél harmonieuze verhoudingen.

'Bedscènes' is, zo zei Jan Fabre in 1982, theater zoals te verwachten en te voorzien was. Maar zonder een genadeloze steek onder water, die je van schrik, of verrassing, recht overeind in je stoel zet.

Niks mis mee in principe, zolang het dwingt tot herkenning en dan vervolgens heel hard lachen (om jezelf). Maar waarom is de oubolligheid die aan het stuk kleeft toch tot leidmotief gekozen?!

Johanna als een bêter dan bête muts, in bespottelijk slome kleding, maakt het de rest wel heel gemakkelijk om zich tegen af te zetten. En de verzoening met de al even mega onnozele Bernard is volstrekt ongeloofwaardig.

Van een rascomédienne als Tjitske Reidinga (Johanna) en een vaardige regisseur als Antoine Uitdehaag, die wel voor een frisse vertaling zorgde, verwacht je een intelligentere aanpak. Juist omdat zij verantwoordelijk zijn voor de keuze van deze zomerproductie.

Dat je soms toch nog in de lach schiet, is vooral te danken aan Loes Luca als een, in timing en toon, heerlijk mispunt van een zich in burgermansfatsoen schurkende (schoon)moeder.

Verder veel schaapachtig ronde schrikogen, een gillerig praatniveau, ridicuul preuts gedoe (oh, oh, ongekleed...) met een decent in doek gewikkeld dameslijf. Blijspel zoals dat ooit synoniem was met aanstellerij.

T/m 27-7 in DeLaMar Theater Amsterdam, www.delamar.nl

Foto Leo van Velzen

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden