Reportage

Bedrijvigheid en verdriet in ‘buurtkroeg’ MC Slotervaart

Beeld ANP

Terwijl de laatste opgenomen patiënten het Amsterdamse Slotervaartziekenhuis verlaten, pinken de kantinemedewerkers een traantje weg.

Dat de allerlaatste opgenomen patiënten vandaag het failliete MC Slotervaart verlaten, zie je toch vooral aan alle journalisten die in de regen voor de hoofdingang staan. De gedwongen patiëntenverhuizing is al de hele week aan de gang en gaat geruisloos. Via de achterdeur vertrekken de laatste twintig patiënten het pand met pakweg twee ambulances per uur. Op naar een nieuw bed in het nabije VU Medisch Centrum of het OLVG-ziekenhuis.

Nee, de consternatie in de ontvangsthal met bijbehorende kantine komt toch vooral van alle mediabelangstelling. Bezoekers moeten zich langs zo’n twintig cameramensen en interviewers manoeuvreren om binnen te komen. Even voor lunchtijd zitten er net zoveel patiënten in de ontvangsthal als er buiten journalisten staan.

Een allerminst leegstaand gebouw

Een leegstaand gebouw is het donkergrijze gevaarte in Amsterdam Nieuw-West nog allerminst deze vrijdag. Hoewel de honderdvijftig opgenomen patiënten die het begin deze week nog had nu weg zijn, staan er nog poliklinische afspraken met 17.000 patiënten. Die mogen de komende maand nog gewoon op spreekuur komen.

Onder hen de 66-jarige Agnes Kuiper, die aan een tafeltje in de wat donkere en grijze hal wacht op de koffie die haar dochter zo komt brengen. Ze kwam net van een controle van haar gebroken pols, en moet al bijna veertig jaar af en toe in het ziekenhuis zijn. “Mijn kleinzoon is hier bijvoorbeeld geboren”, zegt ze trots. Volgens haar gaat hier meer verloren dan een medisch centrum. “Het staat pal in de wijk en veel mensen komen hier ook als ze niet ziek zijn. Die bestellen wat in het restaurant of gaan gezellig zitten voor een kopje koffie.”

Gemêleerd gezelschap

Het is soms inderdaad net een buurtkroeg, zegt chirurg in opleiding Patrick Moerbeek (31). En vanwege de multiculturele wijk komt er een behoorlijk gemêleerd gezelschap, voegt hij eraan toe. “Een duidelijk verschil met de drie andere Amsterdamse ziekenhuizen waar ik tijdens mijn opleiding werkte”, zegt hij.

Volgens Moerbeek was het Slotervaartziekenhuis er met die 44 jaar aan ervaring extra op ingespeeld. Dat gaat nu verloren. “Naast taalbarrières heeft elke cultuur en elk geloof ook eigen voorkeuren bij een operatie. Veel of juist weinig palliatief behandelen in de laatste levensfase bijvoorbeeld. Anderen hebben weer moeite met bloedtransfusies.”

Dat veel van het personeel makkelijk aan de slag zal kunnen in omliggende ziekenhuizen, verklaart wellicht waarom Moerbeek en de artsen met wie hij zojuist stond te keuvelen niet heel droefgeestig overkomen. Vooral aan operatieassistenten en anesthesiemedewerkers is een schreeuwend tekort. “Veel collega’s hielden sowieso altijd in het achterhoofd dat dit er een keer aan zat te komen.” De tranen die Moerbeek om zich heen ziet, komen vooral van ondersteunend personeel als schoonmakers en kantinemedewerkers. Zij hebben geen zicht op een nieuwe werkplek.

Hechtheid

Daarom slaat Mary Debruijn achter de kassa nog maar eens een arm om haar huilende collega. “Om twee uur loop ik hier de deur uit en ik weet niet wanneer ik haar weer zie”, verklaart de geëmotioneerde kantinejuf. Wat gaat ze het werk missen, zegt ze gelaten. Wijzend naar haar collega: “Wij kennen hier echt iedereen. De koffie is behoorlijk smerig in de rest van het gebouw, dus alle artsen en verpleegkundigen komen bij ons langs. Die hechtheid krijg je nooit meer terug.”

Als een passant naar buiten wil lopen, schreeuwt Debruijn haar nog een tip toe: “Ik zou de zijdeur nemen als ik jou was. Anders moet je langs die haag journalisten, dat is niet te doen, joh!”

Lees ook:

Commentaar: Management failliete ziekenhuizen misten de trend

Het faillissement van ziekenhuizen in Amsterdam en Lelystad en omstreken doet onmiddellijk het debat over marktwerking in de zorg opvlammen. 

Bankroet ziekenhuizen is een ramp, vinden patiënten

De IJsselmeerziekenhuizen moeten gered worden, vinden patiënten en de gemeente Lelystad. Harderwijk is te ver voor de vergrijsde en chronisch zieke inwoners. Een eventuele reddingsactie zal het Amsterdamse Slotervaartziekenhuis in ieder geval niet baten, daarvoor is het over en uit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden