Review

Bedreigd door zijn maîtresse en een samoerai-majoor

Ik ben altijd enigszins argwanend als thrillerschrijvers zich begeven naar plaatsen en tijden die ze alleen in hun verbeelding kennen. Maar als het goed is verdwijnt die argwaan snel. Bijvoorbeeld bij de boeken van Martin Cruz Smith, wiens bekendste werk 'Gorki Park' is. 'Tokio Centraal' speelt, zoals de titel al zegt, in Tokio, letterlijk aan de vooravond van de overval op Pearl Harbor.

Harry Niles, de zoon van Amerikaanse zendelingen, heeft ongeveer zijn gehele leven in Japan gewoond en is geheel verjapaniseerd. Hij zou heel graag een Japanner willen zijn en aan de telefoon weet hij iedereen te bedotten, maar zijn ronde ogen verraden hem. Hij is heel ver van de stam gevallen: de puriteinse deugdzaamheid van zijn ouders is hem geheel vreemd, hij is een charmante oplichter, eigenaar van een nachtclub, minnaar van veel vrouwen en niet vrij van spionage.

Daar het bloed toch kruipt waar het niet gaan kan, probeert hij de geallieerden ervan te overtuigen dat de Japanners, ondanks hun

chronische gebrek aan olie, een coup beramen. Doch tevergeefs. En dan moet hij nog rekening houden met zijn wraakzuchtige Japanse maîtresse en zijn grote vijand, een Japanse samoerai-majoor, die hij zozeer zijn gezicht heeft doen verliezen dat Harry's dood onherroepelijk lijkt. Hij wriemelt en wroet ertussendoor, ontsnapt altijd net op het nippertje en het verhaal van zijn inspannende, exotische leven is fijn om te lezen. Natuurlijk is het niet echt, natuurlijk is alles verhevigd, opgekleurd, verlelijkt en vermooid tot een schitterende schelmenroman. Maar zolang je leest geloof je het, en daar gaat het toch maar om.

Harlan Coben blijft in 'Spoorloos' dichter bij huis, in casu in New Jersey, Amerika. Als Will Kleins moeder op haar sterfbed ligt zegt ze tegen haar zoon: ,,Hij leeft. Hij heeft het niet gedaan.' 'Hij' is Wills broer, Ken, die geacht wordt elf jaar daarvoor het buurmeisje Julie Miller te hebben vermoord en daarna spoorloos verdween. Bijna iedereen denkt (of hoopt) dat hij dood is.

Maar die sterfbedwoorden zijn pas het begin van een nachtmerrie, waarin Will wordt meegesleurd. Zijn geliefde vriendin Sheila verdwijnt even spoorloos als broer Ken en als ze vermoord blijkt, wordt gordijn na gordijn weggetrokken van haar verleden en komen er duistere geheimen aan het licht. Het duizelt Will; hij kan niet begrijpen dat de lieve Sheila hem heeft voorgelogen en bedrogen van het begin af aan, dat zij een intrigante en waarschijnlijk een moordenares was. En dan duiken er figuren op uit zijn eigen verleden, oude vrienden van Ken die nu gevaarlijke gangsters zijn geworden. Of dat nog niet genoeg is houden de politie en de FBI ook van alles achter, ze betichten Will zelfs van moord om hem het zwijgen op te leggen. Het boek heeft wel iets van een achtbaan: als je niet duizelig wordt van alle slingeringen die de intrige maakt, is het een lekker spannende rit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden