Opinie

Bed, bad en brood voor iedereen, van overheidswege?

Een stapel ingezamelde kleding in het ''Vluchtgebouw'', een gekraakt kantoorpand waar uitgeprocedeerde asielzoekers verblijven.Beeld anp

MONIC SLINGERLAND   Als een groep echt reden tot klagen heeft over een veel te grote stroom vluchtelingen, dan zijn dat wel de 140 inwoners van het Drentse dorp Oranje. Zij hoorden onlangs dat er wel tien keer zoveel vluchtelingen in het dorp zouden neerstrijken, 1400 dus. Dat werden er na protest en onderhandelingen 'nog maar' 500.

Nog altijd zijn dat drie asielzoekers uit een andere cultuur op iedere autochtone Oranjenaar. Het blijft in Oranje nog aardig stil, vergeleken met het protest dat deze week in Rome oplaaide en waarbij jonge asielzoekers bedreigd en fysiek belaagd werden door woedende buurtbewoners.

Alle reden voor bestuurders van een stad om nog eens goed na te denken voordat ze uit mededogen de poorten zonder restrictie openzetten voor de opvang van afgewezen vluchtelingen. De Protestantse Kerk in Nederland vindt overigens dat de overheid die zorg voor asielzoekers niet aan de burgers of de kerk moet overlaten, maar zelf moet organiseren.

Op straat
Met naastenliefde is niets mis, ook niet als die naaste een vreemdeling is uit een oorlogsgebied, zegt staatssecretaris Teeven dan, maar er is ook een grens aan wat nog redelijk is, als het om opvang gaat.

Daarom zwerven er in Nederland meer dan duizend uitgeprocedeerde asielzoekers op straat. Ze moeten terug naar hun land, maar meestal kan dat niet omdat het te gevaarlijk is. Een burgemeester die hen uit compassie een huis biedt met een keuken, een badkamer en een voortuintje om groente te verbouwen, roept over zich af dat dit lijnrecht ingaat tegen het landelijke beleid van Teeven. Die wil juist duidelijk zijn en geen valse hoop bieden. Iemand die weg moet, moet daarom niets meer aangeboden krijgen. Zo lijkt duidelijkheid een vorm van barmhartigheid.

Toch denkt de Raad van Europa daar anders over. Deze week stelde het Europees Comité voor sociale rechten dat een overheid nooit basisbehoeften mag ontzeggen aan welke personen of groepen dan ook. Daarmee is het zakelijke en op het eerste gezicht redelijke argument van staatssecretaris Teeven van tafel geveegd.

Te soft?
En wat blijkt bovendien? Nederland is helemaal niet de Moeder Teresa van Europa als het gaat om de opvang van uitgeprocedeerde asielzoekers. Nederland is een middenmoter. Zes landen bieden meer en betere opvang, drie minder. Nederland biedt evenveel opvang aan afgewezen asielzoekers als Roemenië en nog vijf landen: België, Frankrijk, Slowakije, Luxemburg en het Verenigd Koninkrijk.

De Raad van Europa heeft nu gesteld dat de Nederlandse overheid asielzoekers niet aan hun lot moet overlaten, maar ze moet voorzien van bed, bad en brood, dus ook als ze uitgeprocedeerd zijn. Nu is mijn vraag: is de Raad van Europa te soft, of is Nederland te hard? Heeft iedere uitgeprocedeerde asielzoeker inderdaad recht op bad, brood en bed, door de overheid geleverd?

Stuur uw reactie van circa 150 woorden uiterlijk dinsdag 12 uur naar lezers@trouw.nl, voorzien van naam en adres. Een keuze uit de antwoorden verschijnt woensdag in de krant.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden